Kush kerkon te largoje bustin e deshmorit te Gjuhes greke Aristotel Guma?

H προτομή του εθνομάρτυρα Αριστοτέλη Γκούμα

Procedeengs of The III Panhimarjot Conference -

http://www.himara.eu/adver/KHimariot/konferenca3_1.html

Llambro Ruci shvlefteson "argumentat" e Kristo Frasherit, Luan Malltezit, Shaban Sinanit etj

Le të thonë sa të duan Kristo Frasheri, Luan Malltezi, Shaban Sinani etj.se gjuha e parë në Himarë është shqipja dhe më pas greqishtja. E kjo është thënë qartësisht, por vendosmërisht, pa ekuivoke dhe duke e faktuar

Regjistrimi i popullsise-Presidenti Topi: presione nga qarqe ultranacionaliste

“Ndjeshmëria e madhe është sepse nga individë të qarqeve ultranacionaliste tentohet të bëhet një politikë presioni dhe deformacioni të një procesi që duhet të jetë nacional dhe ligjor” Presidenti la të kuptohej se ai ishte ishte edhe për deklarimin e lirë të etnisë dhe fesë

Ivanov: "ende në rajonin tonë qarqet ultranacionaliste veprojnë në dëm të vendeve të tjera".
(Shqip)

In contrast with 52-personality peticion, in the report of Europian Commission it is said that:

There is a lack of accurate data on minorities in Albania. This situation is expected to be addressed by the conduct of a population census in 2011, respecting international standards including the principle of free self-identification. This census will include optional questions on the ethnic origin, religious affiliation and mother tongue of respondents.

Pse nuk i jepet shtetesia shqiptare fortlumturise se tij Anastasios?

Lufta midis civilizimeve ne Shqiperi e gjen shprehjen ne luften frontale te qarqeve ateiste dhe antikrishtere qe perfaqesohen deri ne kupolen e shtetit per 20 vjet rresht dhe kontrollojne totalisht mediat.
S ipas raportimeve te ShIK-ut dhe shtypit, fondametaliste musilmane kane marre shtetesi shqiptare, kurse kryepeshkopi dekorohet nga Presidenti por ende nuk i ploteson kushtet per shtetesi megjthe qendrimin permanent prej 19 vjetesh ne Shqiperi !!!!


Tuesday, January 22, 2008

Disparitions en 1974 à Chypre, la Turquie condamnée

Καταδικάστηκε για τους αγνοούμενους η Τουρκία
Disparitions en 1974 à Chypre, la Turquie condamnée


ELLINIKA PIO KATO

AMBASSADE DE CHYPRE EN FRANCE
Le Service de Presse

Cour européenne des droits de l’homme : Condamnation de la Turquie dans le cas de Chypriotes grecs portés disparus depuis l’invasion de 1974.

La Cour européenne des droits de l’homme a condamné une nouvelle fois les violations flagrantes des droits de l’Homme à Chypre par la Turquie, à travers son invasion et l’occupation continue des 36,7 % du territoire de l’île.

Plus précisément, le nouvel arrêt porte sur un aspect des plus tragiques de l’invasion, à savoir les personnes portées disparues pour lesquelles la Turquie refuse obstinément de fournir des informations sur leur sort, soucieuse de nier toute responsabilité à leur égard. Pourtant, la plupart de ces disparus étaient des prisonniers transférés en Turquie et dont certains avaient même pu parler à des journalistes étrangers. Cela est prouvé par des films de télévisions étrangères, en particulier de la BBC. De même, beaucoup de prisonniers qui avaient été inscrits sur les listes établies par la Croix Rouge, ont été, par la suite, portés disparus. Que sont-ils devenus ? La Turquie refuse de répondre.

Au cas précis de la dernière condamnation de la Turquie, la Cour européenne des droits de l’homme a communiqué le 10 janvier par écrit son arrêt dans l’affaire Varnava et autres c. Turquie (requête nos 16064/90, 16065/90, 16066/90, 16068/90, 16069/90, 16070/90, 16071/90, 16072/90 et 16073/90).
Les requêtes ont été introduites devant la Cour au nom et pour le compte de 18 ressortissants chypriotes. Neuf d’entre eux furent portés disparus après avoir été appréhendés et détenus par l’armée turque au cours de son invasion dans le nord de Chypre en juillet et août 1974. Les neuf autres – dont trois sont décédés au cours de la procédure que leurs ayants-droit, ont décidé de poursuivre – sont / ou étaient des proches des disparus.
Des témoins ont affirmé avoir vu huit des neuf hommes dont on est sans nouvelles dans des prisons turques en 1974, année où ceux-ci ont été portés disparus. Les parents de certains des requérants ont déclaré avoir identifié leurs proches disparus sur des photographies de Chypriotes grecs prisonniers de guerre publiées dans des journaux grecs. Le corps du neuvième disparu, Savvas Hadjipanteli, a été retrouvé et identifié en 2007.

La Cour européenne conclut dans son arrêt,
- à la violation continue de l’article 2 (droit à la vie) de la Convention européenne des Droits de l’Homme en ce que la Turquie n’a pas mené d’enquête effective sur le sort de neuf des requérants qui ont disparu dans des circonstances mettant leur vie en danger, et sur le lieu où ils se trouvaient ;
- à la violation continue de l’article 3 (interdiction des traitements inhumains ou dégradants) de la Convention en ce qui concerne les neuf autres requérants, proches parents des neuf personnes disparues ;
- à la violation continue de l’article 5 (droit à la liberté et à la sûreté) en ce que les autorités turques n’ont pas mené d’enquête effective sur le sort des neuf disparus dont on alléguait de manière défendable qu’ils étaient privés de liberté au moment de leur disparition, et sur le lieu où ils se trouvaient.
En application de l’article 41 (satisfaction équitable) de la Convention, que le constat d’une violation fournit en soi une satisfaction équitable suffisante pour le préjudice moral subi par les requérants. Elle alloue aux représentants des requérants 4 000 euros (EUR) par requête au titre des frais et dépens. (L’arrêt peut être trouvé sur le site de la Cour, à l’adresse : http://www.echr.coe.int).

Cette décision de la Cour est importante car elle reconnaît la responsabilité et la culpabilité de la Turquie de violations des Droits de l’Homme des Chypriotes, à cause du contrôle militaire effectif qu’elle exerce dans la partie occupée de Chypre. La Cour constate, en outre, que la Turquie ne s’est pas conformée à un de ses arrêts précédents. En effet, dans l’arrêt de Grande Chambre qu’elle a rendu le 10 mai 2001 en l’affaire interétatique Chypre c. Turquie (requête n° 25781/94), il a été établi, entre autres, que les éléments de preuve disponibles corroboraient l’allégation selon laquelle nombre de personnes portées disparues en 1974 se trouvaient détenues par des forces turques ou chypriotes turques, à une époque où les opérations militaires s’accompagnaient d’arrestations et de meurtres sur une grande échelle. La Cour avait alors estimé que pareille situation mettait en danger la vie des intéressés et avait tiré la même conclusion des indications claires qui lui avaient été données quant au climat de danger et de peur qui régnait à l’époque des faits et aux risques réels que couraient les détenus. Les neuf hommes dont on est sans nouvelles dans la présente affaire ont disparu dans des circonstances similaires.


Από την "Ελευθεροτυπία"
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ του Στρασβούργου έβγαλε απόφαση-κόλαφο για φόνους και βασανισμούς στην Κύπρο Καταδικάστηκε για τους αγνοούμενους η Τουρκία Ο εφιάλτης της εισβολής του «Αττίλα» στην Κύπρο το 1974 και οι τουρκικές θηριωδίες εναντίον Ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων, που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια, ζωντάνεψαν, χθες, στην αίθουσα της Ολομέλειας του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου. Στρατιώτες αιχμαλωτίστηκαν, βασανίστηκαν και ορισμένοι από αυτούς δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ, συμπεραίνει το Δικαστήριο Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων Στρατιώτες αιχμαλωτίστηκαν και δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ, πολίτες και Ελληνοκύπριοι στρατιωτικοί προπηλακίστηκαν, βασανίστηκαν και στη συνέχεια εξαφανίστηκαν από προσώπου Γης, ήταν μερικά από τα οδυνηρά που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της χθεσινής ακροαματικής
διαδικασίας στο Δικαστήριο. Καταδικάζοντας χθες την Τουρκία το Δικαστήριο για σωρεία και κατ'
εξακολούθηση παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως είναι εκείνα κατά της ζωής και κατά της ανθρώπινης συμπεριφοράς, επέφερε ένα συντριπτικό πλήγμα στην ευρωπαϊκά αλληθωρίζουσα τουρκική κυβέρνηση, που, εκτός των άλλων, αποκαλύφθηκε ότι δεν διεξήγαγε και καμία ουσιαστική έρευνα για την τύχη των Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων, από το
1974 μέχρι και σήμερα. Η υπόθεση που εκδικάσθηκε (όπως έγραψε και προχθές η «Ε») αφορούσε την προσφυγή συγγενών 9 αγνοουμένων Ελληνοκυπρίων, που, σύμφωνα με τις μαρτυρίες οι οποίες ακούστηκαν και έγιναν δεκτές από το Δικαστήριο, συνελήφθησαν εν ζωή, εθεάθησαν αργότερα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης αιχμαλώτων και από τότε χάθηκαν τα ίχνη τους.

Χαρακτηριστικότερη όλων η περίπτωση του Χατζηπαντελή, τραπεζικού υπάλληλου, τον οποίο στις 28 Αυγούστου 1974, οι τουρκικές δυνάμεις κατοχής (πλέον) οδήγησαν για ανάκριση. Τον Χατζηπαντελή εντόπισαν και κατέγραψαν ως αιχμάλωτο οι εκπρόσωποι του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, στο Γκαράζ Παυλίδη, στον κατεχόμενο τομέα της Λευκωσίας την ίδια ημέρα.
Μία ημέρα πριν, μια ομάδα Τούρκων πολιτών είχε πάει στην τράπεζα όπου εργαζόταν ο Χατζηπαντελής και αφού άδειασαν δύο θησαυροφυλάκια, διέταξαν τους υπαλλήλους να ανοίξουν και το τρίτο. Οι υπάλληλοι τους είπαν ότι τα κλειδιά τα έχει ο Χατζηπαντελής, οι Τούρκοι έφυγαν και
όταν επέστρεψαν είχαν τα κλειδιά στα χέρια τους.

Το 2007, στο πλαίσιο της δραστηριότητας της Επιτροπής Αγνοουμένων του ΟΗΕ, σε ομαδικό τάφο, κοντά στο τουρκοκυπριακό χωριό Γαλάτια, στην περιοχή Καρπάς, αποκαλύφθηκαν ανθρώπινα ίχνη και με τη μέθοδο του DNA αναγνωρίσθηκε η σορός του Χατζηπαντελή και με βάση το πιστοποιητικό
που συντάχθηκε, ο εκλιπών είχε πυροβοληθεί στο δεξί χέρι, στο δεξί μηρό και έφερε και μία σφαίρα στο κεφάλι...

«Αποδεδειγμένη»

Αρνούμενο να αποδεχθεί τις αιτιάσεις της τουρκικής πλευράς, ότι όλοι οι φερόμενοι ως αγνοούμενοι Ελληνοκύπριοι σκοτώθηκαν την ώρα της μάχης, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:

-Υπάρχει αποδεδειγμένη ευθύνη της Τουρκίας για την τύχη των φερόμενων ως αγνοουμένων και για το γεγονός ότι δεν διεξήγαγε καμία αποτελεσματική έρευνα, τόσον για τις συνθήκες που οδήγησαν στην εξαφάνισή τους όσον και για τη μετέπειτα τύχη τους.
-Είναι βάσιμες οι μαρτυρίες ότι οι αγνοούμενοι ήταν φυλακισμένοι και όμηροι, όταν διαπιστώθηκε ότι χάθηκαν τα ίχνη τους.
-Οι εξαφανίσεις σε καιρό πολέμου και μάλιστα σε κατάσταση ομηρίας συνιστούν παραβίαση του άρθρου 2 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και έγκλημα πολέμου. Στην απόφασή του το Δικαστήριο κάνει λόγο για πολύ οδυνηρές καταστάσεις, όπου άνθρωποι σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίσθηκαν, για περιουσίες που καταληστεύθηκαν και για περιπτώσεις όπου προκλήθηκε
ψυχικός πόνος. Σημειώνει ακόμη ότι μεγάλος αριθμός Ελληνοκυπρίων έγιναν πρόσφυγες στο
νότιο κομμάτι του Νησιού, εξαιτίας της συνεχιζόμενης διχοτόμησης, γεγονός που δυσκόλεψε πολύ τη συγκέντρωση στοιχείων για τα αίτια του θανάτου των δικών τους ανθρώπων.
Η σιωπή των τουρκικών Αρχών στις απεγνωσμένες προσπάθειες των συγγενών των αγνοουμένων θεωρείται απάνθρωπη και απαξιωτική συμπεριφορά.
Η απόφαση-κόλαφος για την Τουρκία πάρθηκε με πλειοψηφία έξι ψήφων υπέρ και μίας κατά, που προερχόταν από τον Τούρκο δικαστή, που παρευρισκόταν ad hoc στη διαδικασία.

No comments: