Kur dorëheqjen e Ramës e kërkon Berisha

"Tranzicioni ne Shqiperi do vazhdoje per sa kohe te jete Berisha dhe figurat e vjetra ne pushtet"-nje vezhgues

(shqip online)

Mimoza Dervishi

Po davariten ngadalë dhe "15 minutat" e famës për Ilir Metën. Nga "martir", "hero" i zemëruar apo "shpëtimtar" nga halli, tani ky personazh është vetëm një aleat i Berishës, që ashtu si çdo satelit i vogël i qeverisë së mëparshme, është në pritje të marrë ndonjë post për të punësuar farefisin dhe një dorë militantësh. S‘ka as për t‘u habitur, as për t‘u trishtuar. Nuk vjen as era tradhti. Socialistët thjesht duhet të marrin frymë thellë dhe të ndjehen të lehtësuar.

Ilir Meta tregoi dhe një herë se është një politikan pa nuhatje, pa kurrfarë vizioni, një inatçor i vogël që gjithmonë ka marrë vendime në nerva e sipër dhe kurrë me qetësinë dhe akullsinë e nevojshme të një politikani. Dhe sa për një sqarim të vogël, emri i tij nuk ka pasur lidhje ndonjëherë me moralin apo parimet në politikë. Shtypi pak ka folur e shkruar për mungesën e parimeve të Ilir Metës, më shumë janë marrë me martirizimin e partisë që ai krijoi. Por nëpër biseda private, të gjithë kujtojnë kohërat kur ai ishte Kryeministër ose e thënë ndryshe, koha kur media u ble nga politika.

Meta futi kështu i pari këtë virus fatal, në një media që deri në atë moment ishte ndarë politikisht vetëm për hir të idealizmit. Sot është ndryshe, idealizmi ka vdekur dhe zor se virusi "Meta" do zhduket ndonjëherë, sepse në fund të fundit, shkon dorë më dorë me baltovinën morale, politike shqiptare. Kjo është arsyeja që askush nuk ngriti qoftë dhe një herë të vetme pyetjen, se me çfarë financohet një parti si LSI, në një fushatë spektakolare, ku shpenzimet e saj mund të krahasoheshin me ato të dy partive më të fuqishme në vend. Po sikur t‘i ishte dhënë përgjigje asaj pyetjeje, do ta kishim më të lehtë të kuptonim se pse po hyn në qeveri Ilir Meta. Ka thjesht dhe vetëm lidhje me financat e mbetura mesa duket bosh të partisë-familje të tij. Po le të vazhdojmë me parimet.

Vetëm një javë para zgjedhjeve, Meta shihej tek shtrëngonte dorën me Fatos Nanon dhe një javë pas zgjedhjeve, na tregoi për herë të parë, se ishte Ruçi që e kishte përzënë nga Partia Socialiste, jo Fatos Nano.

Radikali ekstremist nga Skrapari i bënte presion PS-së qysh kur ndodhi Gërdeci, që Berisha duhej rrëzuar me grusht shteti. Dhe ishte koha kur vendi nuk kishte hyrë ende në NATO, e mbi të gjitha Berisha ishte legjitim me vota si Kryeministër. Sot pa u mbyllur ende rezultati i votimeve, kur Berisha me verdiktin e popullit të majtë është m‘u në buzë të humnerës, Meta vendosi t‘i japë dorën për hir të "integrimit të vendit".

Por për të gjithë është e kuptueshme se vendimi për të hyrë në qeveri me Berishën, s‘ka lidhje me parimet që edhe nëpër gojë i ngatërrohen Ilir Metës. Me futjen në një qeveri të korruptuar, ai thjesht po shkon në "fis". Kështu e ka pasur politika shqiptare jetë e mot, dhe Ilir Meta nuk është ndryshe, madje kjo është arsyeja pse ai është sot në të njëjtin front bashkë me Berishën, Nanon dhe satelitë të tjerë mikroskopikë, që dikur bashkë ndanin pazare të mëdha, nuk kishte rëndësi ishin në opozitë apo pushtet.

Në anën tjetër është Edi Rama. Thonë që duhet të japë dorëheqjen, thonë që fajin e ka kodi që ai zgjodhi, thonë që Rama donte të eliminonte LSI-në. Në fakt kodi ishte gjëja më e mirë që i ka ndodhur politikisht Shqipërisë në këtë moment në histori. Nesër mund të bëhet një kod tjetër dhe kjo s‘ka rëndësi, të paktën një herë të vetme u provua botërisht dhe turpërisht se shumë të ashtuquajtur figura karriere në politikë nuk vlejnë as 5 grosh, ose as 5 për qind. Janë ata që madje shpesh kanë pasur në duar fate qeverish, që kanë rrëzuar qeveri a zgjedhur presidentë, që kanë trafikuar votat nga kanë dashur, duke njollosur keqas demokracinë dhe duke u bërë pengesa fatale për zhvillimin e vendit. Sot kodi i nxori lakuriq.

Flitet për diskriminim, martirizim dhe çfarëdolloj çudie tjetër, deri te planet mafioze për eliminimin e database të LSI-së.

Por pak ose aspak flitet për arsyet reale pse LSI-ja nuk donte të ishte në koalicion me PS-në. Janë harruar mesa duket presionet e LSI-së për zona të lira, të "majme", të pamerituara elektorale, si kushti kryesor i një aleance të mundshme.

Janë harruar se pasi u bashkuan në zgjedhjet lokale, pa u zbardhur dita e fitores, LSI-ja nxitoi të bashkojnë votat me Berishën. Kanë harruar fushatën agresive të Metës ndaj Ramës, fushatë që s‘kishte asnjë ndryshim nga ajo e Berishës. Të gjithë kujtojnë grevën e urisë si aktin sublim të Metës dhe Ndokës, por greva e urisë nuk u bë për mbrojtjen e Kushtetutës, ajo thjesht u bë sepse këtyre kryetarëve ju hoq e vetmja armë që kishin në duar: presioni.

U anatemua kaq shumë Rama dhe opozita e tij pse i hapën rrugë NATO-s dhe reformave të domosdoshme për të arritur këtë aleancë, po sot kemi hibridin bastard qeveritar nën siglën e integrimit. Quhet Rama një lider me dorë të fortë dhe akuzohet se i bëri vetë listat e deputetëve. Po është harruar të pyetet Ilir Meta, si i bëri listat e partisë së tij? Ky i ashtuquajtur lider me 4 deputetë që as nuk pyeti njeri në partinë e tij për vendimin e fundit më të rëndësishmin dhe më vetasgjësuesin. A ka nevojë të përmendim se në konventën e së martës kur u erdhi radha zërave kundër, iku dhe sinjali?

Meta është dhe shumë qesharak këto kohë. Sidomos kur tregon për emisarë dhe SMS që i vinin nga Rama me propozimin për t‘u bërë Kryeministër nëse bashkonte votat me të majtën. Pse ç‘kishte vallë që s‘e pranoi këtë propozim Ilir Meta dhe e këmbeu me "të kapim ç‘të kapim" nga qeveria Berisha?

Akoma më qesharak bëhet kur pyetet nëse do japë dorëheqjen meqë nuk mori dot 40 deputetë siç premtoi para zgjedhjeve. "Kjo është punë e forumeve të LSI-së", përgjigjet ai. Por pa mbaruar ende këtë fjali, shpejton të kërkojë ai, dorëheqjen e Ramës dhe nuk ka as zgjuarsinë minimale të shprehet se edhe kjo është punë e forumeve të PS-së. Kaq të paktën.

Dhe në fakt, a ka arsye të dorëhiqet Rama meqë këtë e kërkon Ilir Meta dhe Berisha, apo sot më tepër se kurrë i duhet PS-së dhe opozitës? A ka mesazh më të qartë sot për elektoratin e majtë, më të fuqishmin në vend, falë Ramës dhe opozitës së tij në katër vitet që shkuan? Çfarë u thuhet shqiptarëve kur Meta, Nano dhe Berisha janë bashkë në një llogore për të goditur vetëm Ramën. Pse i druhen kaq shumë Ramës dhe pse janë gati të promovojnë këdo nga Partia Socialiste për ta bërë kryetar? Çfarë nuk shkon në këtë ekuacion ku gjithë pazarxhinjtë të tipit, "sot armiq e nesër shkojnë bashkë në altar", janë bashkë dhe Rama është veç. A nuk do ishte fyerje për cilindo që ka dëshirë të konkurrojë dhe zërë vendin e Ramës në PS, ky promovim dhe kjo zgjedhje me dorën e Berishës. Atij Berishe që s‘la gjë pa bërë e gur pa lëvizur për të risjellë Fatos Nanon, sepse nuk i pëlqente Edi Rama në krye të PS-së. Paska pasur arsye të shëndosha mos ta pëlqente Ramën si lider të opozitës. I gjeni këto arsye në kutitë e votimit të zgjedhjeve që sapo kaluan. Sot Berisha, pasi ka nën thundër Partinë e tij, pasi ka futur nën thundër dhe Ilir Metën që me sa duket e ka pasur qysh nga fillimi, kërkon të sundojë dhe në PS. Dhe kush, pikërisht njeriu që shqiptarët votuan mos ta kenë më Kryeministër më 28 qershor!

Është e vërtetë që PS-ja nuk ka fituar zgjedhjet, por sot nuk i ka humbur ato. PS-ja, e vetme, ka marrë më shumë vota se çdo parti tjetër në këto zgjedhje, por Rama nuk do të jetë Kryeministër. Jo për hir të kodit, por për hir të vjedhjes së votave dhe sigurisht për hir të LSI-së. Që kërkoi vota të majta për të rrëzuar Berishën. LSI-në nuk e shkaktoi Rama, por e gjeti aty jashtë derës së PS-së kur erdhi në këtë parti. Parti që kishte vetëm 35 deputetë dhe që sot deri në këto momente ka 66, mund të jenë dhe më shumë nëse KQZ nuk "ha" kutitë e panumëruara. Gjeti një parti të kalbur që po gërryhej nga inatet personale të tipit "Meta-Nano". Një parti pa disiplinë pune dhe totalisht të çorientuar, ku çdo ditë njeri ia fuste gozhdës, tjetri patkoit, dhe në darkë ngushëlloheshin nëpër mejhane, duke e quajtur "politikën" që bënin demokraci të brendshme. Rama i dha Partisë Socialiste zgjedhjet lokale të 2007-ës dhe bashkë me to, sërish bashkinë e kryeqytetit. Ka sot pas vetes një grup deputetësh, jo vetëm më të madhin që ndonjë opozitë ka pasur fatin të ketë në Shqipëri, por dhe më të zgjedhurin, ku gërshetohen teknicienë të zotë me politikanë karriere. Ka në atë grup të rinj që ma do mendja do bëhen edhe më të njohur për publikun në vitet që do vijnë dhe do kenë ç‘të japin nga foltorja e Kuvendit, duke zëvendësuar ata që hynë e dolën e si njohëm dot kurrë, apo ua dëgjuam emrin dhe pamë surratin vetëm kur shkuan votuan Presidentin bashkë me Berishën. Kemi kaluar katër vite të një opozite jo destruktive, që askush s‘ka gojë të thotë sot se ishte një opozitë e dobët, pasi duke u gdhirë 29 qershori, kjo opozitë kishte grumbulluar në kutitë e votimit më shumë vota se kundërshtari. Sikur zgjedhjet të bëheshin përsëri sot, me të njëjtin kod, sikur LSI-ja të kishte pasur minimumin e moralit t‘i kërkonte votën elektoratit jo për të rrëzuar Berishën po Ramën, me siguri PS-ja e vetme do kishte aq mandate sa të kishte një qeveri të shëndetshme sot e vetme. Nuk e di nëse ata që votuan LSI-në do ta çonin ndërmend ta votonin sërish. Atyre po, u është deformuar vota. Por zgjedhjet nuk mund të bëhen sërish sot, sepse tani do kemi një qeveri, e cila në fakt do t‘i ketë ditët e numëruara. Jo prej LSI-së, të kuptohemi. Harrojeni që Meta të jetë faktor në atë qeveri, ai thjesht do jetë një sahanlëpirës i Berishës, do t‘i bindet çdo urdhri e çdo verdikti të sundimtarit. Që ashtu sikur kërkonte të krijonte opozitën dje dhe të kishte përballë atë që donte ai Fatos Nanon, edhe sot po tenton t‘i ketë të gjitha në dorë. Në fakt Berisha ndjen rrezikun e një qeverie fare të dobët që do krijojë në shtator dhe një opozite tejet të fortë, që është tashmë e krijuar anembanë Shqipërisë. Përveç kësaj Rama, në fund të kësaj beteje, ka kryer disa misione njëherësh. Hoqi Nanon nga buxheti i Kuvendit dhe kurrizi i shqiptarëve, po kështu pastroi Kuvendin nga disa figurina të pavotuara nga populli qysh nga mesi i viteve ‘90, që vetëm pengesa i kanë sjellë demokracisë. Dhe bashkë me to, çliroi PS-në nga "barra LSI", i tregoi vendin kësaj partie, jo vetëm në terma elektoralë por mbi të gjitha në ata moralë. I bëri të gjithë bashkë aty ku e meritonin, në qoshkun e politikës së vjetër, që po jep shpirt.

Tani më gjeni një arsye të vetme pse ai duhet të largohet...

Το ψήφισμα, το οποίο υιοθέτησε το 36ο Συνέδριο

PANEPIROTIC FEDERATION OF AMERICA

P.O BOX 56046

ASTORIA , N.Y. 11105

WWW.PANEPIROTIC.ORG

Το ψήφισμα, το οποίο υιοθέτησε το 36ο Συνέδριο, έχει ως εξής:

«Τα μέλη της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αμερικής, συνελθόντα κατά το 36ο δισενιαύσιο εθνικό τους συνέδριο στην Νέα Υόρκη από τις 26 μέχρι τις 29 Ιουνίου 2009, 67η επέτειο από την ιδρύσεως της Ομοσπονδίας τους, υιοθέτησαν το ακόλουθο ανακοινωθέν:

1. Καλούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τα Ηνωμένα Εθνη και όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς να απαιτήσουν από την Αλβανία να εκπληρώσει τις διεθνείς της υποχρεώσεις προς τους Ελληνες της Βορείου Ηπείρου και όλης της Αλβανίας.

2. Καλούμε τους Ευρωπαίους αντιπροσώπους, οι οποίοι διαπραγματεύονται με την Αλβανία για το πλαίσιο της μελλοντικής της ένταξης στην Ευρώπη να παγώσουν τις διαπραγματεύσεις έως ότου η Αλβανική κυβέρνηση εκπληρώσει την απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης να προβεί σε ακριβή απογραφή των Μειονοτήτων στη χώρα.

3. Καλούμε την αλβανική κυβέρνηση να επαυξήσει την ολοκληρωτική της αποδοχή στην κοινότητα των υπεύθυνων εθνών, αποκαθιστώντας στην ελληνική εθνική μειονότητα όλα τα εκπαιδευτικά, θρησκευτικά πολιτικά, γλωσσικά και πολιτιστικά δικαιώματα, τα οποία της ανήκουν λόγω των διμερών και διεθνών συμφωνιών που υπεγράφησαν από τους αντιπροσώπους της από την δημιουργία της χώρας το 1913, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος να δηλώνουν την εθνική και θρησκευτική τους ταυτότητα σε απογραφή πληθυσμού, η οποία θα επιβλέπεται από διεθνείς παρατηρητές. Καλούμε την Aλβανική κυβέρνηση να τιμήσει επί τέλους την γνώμη του Διεθνούς Δικαστηρίου του 1935 να επιτρέψει στους Ελληνες να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους στην μητρική τους γλώσσα.

4. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να εγείρει δυναμικά την φωνή της στους διεθνείς Οργανισμούς για τα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Αλβανία και να κάνει τα πάντα εν τω μέτρω των δυνάμεών της να βοηθήσει τους Ελληνες από την Βόρειο Ηπειρο οι οποίοι εργάζονται στην Ελλάδα να επιστρέψουν στα σπίτια τους παρέχοντάς τους οικονομική βοήθεια η οποία θα τους επιτρέψει να κερδίζουν τα προς το ζην στη δική τους περιοχή και να διατηρήσουν την ταυτότητά τους.

5. Καλούμε την Βουλή των Ελλήνων να υιοθετήσει ψήφισμα, το οποίο δεν θα επικυρώνει την ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση εάν δεν αποδώσει πρώτα όλα τα δικαιώματα στην ελληνική εθνική μειονότητα, αρχίζοντας με ακριβή απογραφή των μελών της.

6. Καλούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να κάνουν τα πάντα εν μέτρω των δυνατοτήτων τους να τερματιστεί η κατοχή της Βόρειας Κύπρου από τα Τουρκικά στρατεύματα. Να πιέσει την τουρκική κυβέρνηση να σταματήσει τον κατατρεγμό του Πατριαρχείου, να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Να αναγνωρίσει την Ποντιακή και Αρμενική Γενοκτονίακαι να πιέσει την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας να σταματήσει να απαλλοτριώνει το όνομα Μακεδονία, το οποίοέχει ταυτιστεί με την Ελλάδα καθ'όλη την ιστορία της».

"Lëvizja e Saliut për Integrim" apo "Levizja e Skarapllinjve te Inatosur"

"Njëshat" si fenomen politik(Shqip on line)

Servet Pëllumbi

Fenomeni politik i "njëshave" duket sikur përbën një ndëshkim apo një fatalitet për qytetërimin në trojet shqiptare. Mburremi se kemi pasur prijësa, bajraktarë, bejlerë, pashallarë, kajmekamë, dyer të mëdha e megjithatë gjithmonë kemi vuajtur nga ardhja me vonesë në "sofrën" e historisë, të kulturës e modernizimit. Me vonesa të theksuara vazhdojmë të jemi edhe në rrugën e sotme të demokracisë. Ndërsa për nga numri dhe bëmat e "njëshave", ne i lemë të gjitha shtetet e botës "prapa liste"! Fushata për zgjedhjet parlamentare të 28 qershorit 2009 na ofroi një material të bollshëm për ta lënë mënjanë historinë dhe për të analizuar fenomenin e "njëshave" me pamjen groteske që ai po merr në jetën politike shqiptare, që nuk na afron, por na largon në mënyrë të frikshme nga jeta normale demokratike. Për këto arsye na duhet që politikanët, pra dhe njëshat, t‘i nënshtrohen një lloj "revolucioni të heshtur" si ai që po zhvillohet në Britani dhe që nisi me heqjen nga detyra të kryeparlamentarit Michael Martin, si dhe me paralajmërimin popullor të parlamentarëve, se pas kësaj "lutjet dhe kërkesat për ndjesë nuk do të pijnë më ujë".

Mbi të gjitha, këta "njësha" kanë dëmtuar rëndë besimin e njerëzve tek institucionet e shtetit dhe te sistemi demokratik që mendohej se do të mënjanonte shpejt tëhuajëzimin e njerëzve të thjeshtë dhe do të ridimensiononte rolin e "njëshave", të kryetarëve, drejtuesve, se nuk do të kishte më hapësira për idhulltari, për idhuj e kulte dhe se në piedestal do të vihej liria dhe dinjiteti i individit të lirë. Natyrisht, dëmi është i madh dhe do të duhet kohë relativisht e gjatë që të rikthehet besimi i publikut te politikanët dhe te politika në përgjithësi. Gjithsesi, inati dhe revolta e njerëzve të mirë, që ndihen keq nga bëmat e "njëshave të tyre", janë të përligjur.

Megjithatë ndihemi ende shumë larg stadit të revolucionit të heshtur britanik, por me shpresë se do të vijë edhe te ne koha që populli të ketë mundësi dhe aftësi që të akuzojë, të fajësojë, të izolojë dhe të kërkojë largimin nga jeta politike e të korruptuarve, e politikanëve të padenjë e hileqarë, gënjeshtarë e arrogantë. Madje që të ketë të drejtën reale dhe jo formale që të propozojë dhe të mbështesë një numër të madh kandidatësh të pavarur, të padiktuar nga "njëshat". Kjo do të ishte një përmbysje e madhe, një botë e re... Rastet kur kandidojnë deri dhe njerëz me dosje të hapura për krime e shpërdorime, kur njerëzit detyrohen që të mblidhen në mitingje elektorale për t‘i mbështetur e duartrokitur, kur në të vërtetë duhej t‘i bojkotonin, duhet konsideruar një arrogancë dhe mospërfillje e padëgjuar. Me sy shumë kritik do parë edhe fakti që administrata shtetërore mbeti në autobusë duke u detyruar të shkonte qytet më qytet në mitingje pas "njëshit" të qeverisë. Vërtet me ligjin e ri elektoral numri i partive dhe njëshave të tyre pas 28 qershorit ka për t‘u reduktuar në mënyrë drastike, gjë që është një hap pozitiv, po kjo nuk do të thotë se do të ndryshojë edhe mentaliteti prej "Njëshi". Madje, me ç‘vumë re gjatë fushatës zgjedhore, spektakolare e tepër të kushtueshme, kur vendin e programeve elektorale e zunë përbetimet e personalizuara të disa njëshave, pritet të kemi një edicion të ri të kultit të tyre. Kjo e bën edhe më të domosdoshme një analizë kritike dhe një rikonceptim filozofik të këtij problemi.

Për konkretizim të mëtejshëm, marrim rastin e ndërhyrjes "Parlamenti i pastër" i një komisioni të shoqërisë civile i kryesuar nga ish-presidenti Moisiu që nxori 15 për qind të kandidatëve të papërshtatshëm për të qenë deputetë. Alarmi i njëshave, i kandidatëve ishte: Ç‘punë ka ai, pse fut hundët, është antiligjore, ç‘është kjo shoqëri civile që spostuaka institucionet. Edhe njëshat kanë filluar ta quajnë veten "institucion" më vete "që u vjen pas historia" dhe që po i harrojnë vetat e tjera të foljeve, me përjashtim të vetës së parë. Ndonjëherë edhe duke u hedhur direkt te veta e tretë për të lavdëruar vetveten. Tamam sikur historia të niste dhe të mbyllej me ta!

Deri kur do të spekulojnë tipa të tillë liderësh që nuk janë as të urtë, as të zellshëm, as modestë dhe as vizionarë, por dembelë tipikë, pa integritet moral, batutaxhinj, disa dhe bixhozçinj e ahengxhinj tashme të njohur. Për më tepër që e identifikojnë veten me partinë, me historinë, apo vetëm me arritjet duke ua lënë dështimet të tjerëve? Njëshave tanë, si rregull, u mungon fryma e ekipit, janë të karfosur nga "filozofia" përjashtuese. Kjo ndodh sepse mendojnë se shqiptarët i kanë qejf "liderët" që rrahin gjoksin, që "mbajnë" fjalën, që janë publikë, që ofrojnë mburrjet e biografitë, pa harruar blerjet me para si në pazar...! Paçka se nga një vit në tjetrin thonë e bëjnë të njëjtat gjëra, mbajnë të njëjtat fjalime pa ide, pa kontribute të reja, pa harruar të shtojnë, me gjithfarë mënyrash, kapitalet e tyre! Njëri thotë se kam qenë kryeministri më i suksesshëm; tjetri se kam emancipuar politikën shqiptare dhe shqiptarët; një i tretë se vetëm ai mund ta integrojë Shqipërinë në Europë e t‘i bëjë shqiptarët të lumtur duke udhëtuar pa viza nëpër kontinent! Në pragun e 28 qershorit, në TV Klan dëgjuam edhe çudira të tilla: "Pasuria ime më e madhe është emri im, Ilir Meta". "Socialistët e dinë se kush e mund S.Berishën, ata do të votojnë për Ilir Metën"! "Do t‘i jap një goditje të fortë këtij sistemit të kalbur dypartiak dhe kam një projekt integrues"! Aferim, o model i modestisë! Veçse, pa u mbushur java, ai deklaroi, as më shumë dhe as më pak, por bashkimin me Berishën në një "bashkëqeverisje" të habitshme e fatkeqe. Për më tepër, duke e quajtur model të "koalicionit të madh" dhe të sakrifikimit për interesat kombëtare! "Filozofi njëshash", jo shaka, le të mësojë edhe "Revolucioni i heshtur" anglez! Dikush mund ta quajë këtë diçka të thjeshtë që "ndodh rëndom në vendet demokratike", por gabon, sepse rasti në fjalë është pa precedent. Po kështu do t‘i thosha edhe artikullshkruesit "si me porosi", Fabian Schmidt-it, analist i revistës franceze "Politique Internationale", se një koalicion i tillë nuk është "çlirim i Shqipërisë nga mati politik", prandaj dhe nuk mund "të sjellë kulturë të re besimi", siç pretendon ai.

Një filozofi e tillë e "njëshave", siç tregon përvoja jonë, pra dhe rasti më i fundit i Metës, dëmton rëndë procesin politik përfaqësues. Asgjë e mirë nuk mund t‘u vijë shqiptarëve nga pazare të tilla interesash të pista. Jo, z.Meta nuk mund t‘ua kërkosh votën zgjedhësve, apo që të brohorasin në mitingje kur u bëje thirrje për largimin e Berishës (të Sali Gërdecit, siç e quaje atë për efekte oratorike!) nga pushteti dhe pas disa ditësh të vihesh në dispozicion të tij për ta mbajtur në pushtet. Më e pakta që mund t‘i thuhet një "njëshi" të tillë është kjo: "Fjala tradhti nuk e humbet kuptimin e vet as në demokraci"! Në demokraci, siç kuptohet nga vetë termi, kërkohet që politikanët e çdo niveli t‘u nënshtrohen parimeve të saj, që të jenë realisht të lidhur me "demosin", me lidhje të sanksionuara në Kushtetutë e statute partish, me kufizim mandatesh dhe me forma të larmishme të kontrollit politik e social, duke respektuar aspiratat dhe vullnetin e tij. Në se Meta me të vetët bëjnë të kundërtën, të paktën të mos mashtrojnë më tej, duke e quajtur pazarin me Berishën "moral të ri politik"! Për më tepër të pretendohet se katër deputetët e LSI-së, disa prej të cilëve mund të jenë edhe ministra, "do të jenë zëri dhe kontrolli i opozitës së majtë në qeverinë Berisha"! Paradokse të padëgjuara.

Në rastin e dhënë, vlerat e demokracisë shpërfillen me dashje. Ja pse rasti Meta është me të vërtetë pa precedent, më i rëndë nga xhuvelizmi, që tashmë ka hyrë si i tillë, pa qenë nevoja e përkthimit, në leksikun politik ndërkombëtar. Nuk dua ta besoj që në rastin e Metës kemi të bëjmë me një detyrim kur një "çirak" i kthen "ustait", në një kohë të vështirë për të, pjesën e borxhit 17-vjeçar të mbetur nga zgjedhjet e 3 korrikut 2005! Një lexues shkruan me të drejtë, se këtej e tutje edhe LSI-ja duhet lexuar: "Lëvizja e Saliut për Integrim"! Kurse një tjetër e gjen të udhës që si përgjigje për çka po ndodh në politikën shqiptare, të sjellë vargjet e mëposhtme të Gjergj Fishtës për politikën pa moral: "Filli i lëmshit është lidhë nyje/Janë bërë një, rrahja e puthja/Janë bërë një, paqja e lufta/Janë bërë një, tregu e miqësia/Janë bërë një, stomaku dhe zemra/Në zgavër të gjoksit ka hyrë dhelpra/Që e lot bishtin te buzëqeshja"...

Edhe diçka tjetër për logjikën e njëshave në raport me njerëzit e thjeshtë. Shpesh ajo përsëri e përsëri reduktohet në premtimin: "Do të krijojmë së bashku një qeveri integrimi"; "Ne -Berisha-Meta- do t‘u çojmë në Europë!"; "Ne -Berisha- Meta evitojmë krizat"! Ndërsa ju të tjerët, sidomos ju që na votoni e votoni, pavarësisht nga ç‘themi e bëjmë ne, mbani vesh e dëgjoni, ulni kokën e punoni se plotësimi i kritereve dhe standardeve për t‘u integruar nuk ka të bëjë shumë me ne! Gjithsesi, ngazëllehuni o të uruar dhe lutuni që Zoti t‘u japë sa më shumë ymër njëshave tanë: Amin! Sidomos "novatorëve" të tipit B+M="Q(r). Ndërkohë, praktika e kërkimit të legjitimitetit të "njëshave" të tillë, jo nga "demosi", por nga lloj-lloj konsulentësh, që e njohin pak ose aspak realitetin tonë, nuk duhet të sugjestionojë askënd.

Cdo te thote te besh zgjedhje ne Shqiperi.

Nese dy grupime vendosin te bejne nje duel ku rregulla kryesore eshte "nuk ka rregulla", eshte e qarte qe i favorizuari per fitore, eshte ai grupim qe ka me teper fuqi ekonomike e politike. Pa lene menjane edhe nje nga faktoret me vendimtare ne nje lufte te tille, qe eshte eksperienca.

Sali Berisha genjeu, vodhi dhe fitoi. Edi Rama genjeu, vodhi dhe humbi.

Po a mund ta fitonte Edi Rama nje lufte te tille me Sali Berishen? Teorikisht kushdo do te ishte pergjigjur qe me rregulla te tilla, e ka te humbur qe ne nisje. Si mund te fitosh ne nje loje me genjeshtra me Berishen?! Berisha ka 20 vjet qe genjen rregullisht, nderkohe qe Rama eshte nje "fruth" i vogel i genjeshtres. Berisha eshte aq genjeshtar i mire, saqe te gjithe te genjyerit prej tij e dine shume mire, qe para se te hape gojen se ai do genjeje dhe sa mbaron se foluri e besojne plotesisht, deri ne fjalen e fundit. Edhe sikur te thote "bota ne mandatin e dyte do behet katrore", Berisha do besohet plotesisht prej deleve te veta.

Edi Rama ka shume pak vite qe genejn, madje mund te themi se e ka mare seriozisht genjeshtren vetem ne keto dy vitet e fundit. Kjo do te thote qe ne krahasim me Berishen, eshte nje diletant i mirefillte ne kete fushe. Te qeshurat ironike te Berishes sa here qe i drejtohej Rames ne distance, edhe pse ne dukje monstruoze, jane krejtesisht te kuptueshme. Do te qeshja edhe une ne te njeten menyre, nese nje i sapo dale nga bangat e shkolles, do te me sfidonte ne analize programimi dhe programim, pasi e kam te qarte se sado i talentuar te jete, maksimumi do te me arrije shume afer, po ska si te me kaloje perpara se une kam asot e eksperinces nen menge ndersa ai, akoma jo. Duhet te jete vertete nje talent i ralle qe te arrije fitoren qe ne raundin e pare dhe pa ofendim, po Edi Rama nuk ka qene ndonje talent as ne ato fusha te jetes qe i ka kaluar si profesionist, jo me ne politike qe eshte nje amator i mirfillte, ashtu sic e ka pranuar edhe ai vete.

Diferenca tjeter qe luan kunder Rames ne fushen e genjeshtres, eshte fakti qe Berisha ka fatin te genjeje delet, nderkohe qe Rama eshte i detyruar te genjeje dhite dhe te gjithe e dine qe dhia eshte pak me e zgjuar se delja. Rrjedhimisht te genjesh dhite me duket paksa me e veshtire se te genjesh delet. Dhite jane shumengjyreshe, nderkohe qe delet jane te bardha pjesa me e madhe. Deleve mjaftojn tu premtosh se do i veshesh te gjitha me fustan te bardhe dhe je ne rregull. Nderkohe qe dhive nuk mund tu premtosh se do ua ndash kullotat ne baze te ligjit 7501 se ajo e bardha, mund te jete dakort, po ajo e zeza, e murmja, ajo laramane, ajo kafe, ajo gri, s'mund te jene dakort te gjitha me te bardhen.

Per nje politikan eshte e pafalshme te mos mare ne konsideracion shumengjyrshmerine e elektoratit te vete, per me teper nese ke ndermend ti genjesh ata.

Kalojme tek rregulla tjeter e kesaj loje, vjedhja.

Berisha e ka filluar karieren ne kete fushe qysh prej vitit 1992, pra qe ne kohet kur vjedhja justifikohej nga qellimi. Ne te gjitha keto vite, e ka praktikuar ne menyre te rregullt kete hoby te tij duke e perfeksionuar nga hera ne here dhe duke e pershtatur gjithnje me situaten ne evolim te vazhdueshem, njekohesisht edhe duke mesuar prej gabimeve te veta, qe nuk kane qene te pakta(mjaftojme te permendim arrogancen e tij ne lidhje me te huajt). Pra me pak fjale, Berisha eshte nje vjedhacak i sprovuar dhe pse jo edhe i sofistikuar tashme.

Rama pervecse eshte i ri, ka pase edhe fatin e keq qe ne kete fushe te loze gjithnje ne mbrojtje duke mos pasur mundesine te zhvilloje metoda "dinjitoze" vjedhjeje. Madje kjo mund te jete hera e pare qe Rama vjedh. Dhe kete mundesi kariere ne kete fushe, ia dha pikerisht Berisha me ligjin e ri elektoral. Rama, si cdo politikan shqiptar, nuk mund te linte pa shfrytezuar nje okazion te tille per te bere shkolle ne fushen e vjedhjes. Ishte kjo arsyeja qe si cjap me zile Rama u leshua me vrull ne firmosjen e ligjit elektoral ku ai me Berishen vendosen qe votat do ti numerojme une dhe ti. Kush e di sa ka qeshur Berisha pas firmes se tij.

Dhe si nje fatos i zellshem, Rama e shfrytezoi me perpikmeri mundesine qe baba Saliu i dha ne kete fushe, pa kursyer as bishtin e tij Erjon Veliaj. Fatkeqesisht per te, e kuptoi me shume vonese se llogarive dhe tiranslleqeve te tjera te bera nga grupi i tij "na bashkoi Tirana evropiane", u mungonte nje parameter joindiferent, ai qe Berisha e dinte mire qe duhet te hante si te vetet ashtu edhe Ramen, ndersa ky i fundit, si i paeksperience, nuk e kishte idene se ku do shkonte pasi te hante te tijet. Ndaj edhe Berisha qeshte sa here qe dilte ne konference shtypi.

Rama ashtu sikurse edhe Berisha ne fazat e tij te para te karieres vjedhacake, mendoi se fundi justifikon mesin, pra vjedhja e votave brenda koalicionit te majte, do te justifikohej nga fakti qe disa parti atje, jetojne vertete si shushunja ne kuriz te PS-se, pasi nuk kane asnje lloj elektorati te vetin. Kjo gje do te sillte lirimin e PS-se nga gjakpiresit karierist te tipit Gjinushi e Milo, po Rama pati paturpesine me te madhete mos vleresonte as kontributin e PBDNJ qe vendosi ti bashkohej koalicionit te majte dhe ai e dinte mire qe PBDNJ, nuk merte vota nga PS-ja, po vetem i sillte asaj se ajo ka nje elektorat ndoshta nga me fikset ne skenen politike.

Rama edhe pas thikes paszgjedhore qe i futi LSI-ja, nuk shpenzoi asnje fjele falenderimi per qendrimin e te vetmit aleat qe i mbeti, ate te minoritetit. Kryetari i PBDNJ-se iu pergjigj me dinjitet fteses se Berishes per koalicion dhe deklaroi se do te mbetej ne pozicionin qe kjo parti vendosi te kete para zgjedhjeve. Shpresoj qe Rames ti kete ardhe turp nga vetja ne ato momente qe Vangjel Dule beri deklaraten. Berishes i duhej vetem nje mandat dhe ai i PBDNJ i shkonte njeqind here me mire se ato kater te LSI-se(Berisha do ta kuptoje shume shpejt se te mbash mbi supe nje renegat te llojit Ilir Meta do ti kushtoj shume), po Rama eshte shume i vogel per te vleresuar fisnikerira te tilla ndaj partise se minoritetit grek. Do te mjaftonte nje "faleminderit" ndaj kesaj partie, qe te linte te kuptohej se dicka kishte nxene Rama nga gafat e veta, por JO, ai do te vazhdonte me tiranslleqet e tij propagandiste kunder aktit te LSI-se, qe tek e fundit nuk ishte as ne koalicion me te, duke harruar, duke mos konsideruar, duke injoruar ate akt te larte, ate fisnikeri dhe koherence politike, qe ne kete moment asnje parti e krahut humbes nuk do te kishte kurajon ta bente. Shpresoj qe Edi Rama para se te iki nga politika, te beje nje analize publike per shkaqet e humbjes se tij duke mos harruar te vleresoje qendrimin fisnik te minoritetit grek.

Ka shume qe e vleresojne si humbes minoritetin grek ne keto zgjedhje, po fakti qe i "mbijetoi" kesaj masakre elektorale(percarjen qe Berisha futi ne PBDNJ pak para zgjedhjeve dhe vjedhjen e turpshme qe i beri Rama votave te tij) dhe ketij ligji zgjedhor te bere enkas per ta eliminuar ate, tregon se minoriteti fitoi, madje ndryshe nga sa ulerasin te gjitha palet qe ne keto zgjedhje nuk ka te humbur, mund te themi qe minoriteti grek ishte i vetmi fitues. Nje apo dy deputete me shume per PBDNJ, nuk do te kishte ndonje valence te madhe politike, po do te bente diferencen ne politiken e re qe Edi Rama me kaq zell propagandoi per vite te tera, ate politike te re, qe Saliu ia perqeshte nga pas sa here qe ai e nxirte nga goja, ate politike te re, qe delet dhe dhite me sa duket nuk jane akoma gati ta jetojne.

Natyrisht qe minoriteti duhet te ulet dhe te beje analizen e vet te gjithe situates se krijuar. Politika shqiptare nuk i ka dhene asgje deri me tani minoritetit. Perfaqesimi politik nuk ka pase asnje frut per minoritetin si kur kishim gjashte deputete, si kur kishim 5-4-3 dhe natyrisht ska perse te ndryshoje tani qe kemi nje. Kush do ta kundershtoje kete teze, le ta kundershtoje, po faktet flasin se ne kemi akoma te njejtat kerkesa qe kishim edhe 15 vjet me pare kundrejt politikes shqiptare dhe kjo tregon me shume se cdo analize tjeter. Te vetmet arritje minoriteti i ka ne bashkine e Himares dhe kjo jo per mirdashje nga ana e politikes shqiptare, po vetem ne saje ne nje qendrese te vazhdueshme te kryebashkiakut dhe himarioteve, qe te mos harrojme se shume prej tyre, me ne krye vete kryebashkiakun, jane ne ndjekje penale nga shteti shqiptar.

'Berisha-Meta: Pazar i ulët (popullorce= kurverim politik)

Pal Vata: " une e Enveri nuk dime gje, ne e ka bere Memeti me koke te tij" -

Pëllumb Xhufi ( numri dy i LSI-Partia e Skrapallinje te Inatosur):"Nuk mund të komentoj asgjë, se nuk kam qenë në mbledhje"

'Berisha-Meta', Agolli: Më duket shaka. Pëllumbi: Pazar i ulët

FEJZI BRAUSHI | 05/07/2009 Shekulli on line

[ posto kete artikull ne faqet me poshte ]

• del.icio.us
  
• blinklist
  
• digg
  
• Facebook
  

• Furl
  
• ma.gnolia
  
• Newsvine
  
• Pownce
  

• reddit
  
• StumbleUpon
  
• Technorati
  
• Twitter
  

TIRANË - Vendimi i Lëvizjes Socialiste për Integrim për t'u bërë pjesë e një koalicioni qeverisës me Sali Berishën, ka lënë të zhgënjyer edhe "patriarkët" socialistë, të cilët nuk kanë dashur ta besojnë një lëvizje të tillë politike të Ilir Metës. Të kontaktuar nga "Shekulli", një nga figurat më popullore të socialistëve, shkrimtari Dritëro Agolli, dhe ish-nënkryetari i PS-së e ish-kryetari i Kuvendit, Sërvet Pëllumbi, duke komentuar mbi këtë vendim, nuk kanë nguruar ta cilësojnë atë një pazar të ulët mes Metës dhe Berishës.

Agolli
Pavarësisht se kërkon të qëndrojë larg komenteve, për shkak të njohjes së vjetër që ka me kreun e LSI-së, Ilir Meta, shkrimtari Dritëro Agolli, shprehet se nuk mund të rrijë pa dhënë një qëndrim të tijin për gjithë atë që u shpall dje nëpërmjet dialogut në "distancë", Berisha-Meta. Nëpërmjet stilit të tij karakteristik, Agolli shprehet se nuk arrin ta besojë që Meta të mund të ulet në një tavolinë qeverisëse me kreun e PD-së, njeriun që ai aq shumë e ka sulmuar në gjithë këto vite. Madje, ai e konsideron deklaratën e djeshme të kreut të LSI-së një shaka, që s'ka lidhje me realitetin. "Unë nuk e besoj që Ilir Meta dhe Sali Berisha të kenë vendosur të bëjnë një koalicion për të qeverisur bashkë. Kjo më duket se është një shaka përmes një dialogu larg njëri-tjetrit, që pasqyrohet në ekranet televizive apo ndoshta është një duet i një kënge majë një krahu në Shkëlzen dhe në Tomor, siç kanë qenë ato këngët e malësorëve", - u shpreh Agolli. E, duke ironizuar këtë lloj bashkëpunimi, që kërkon të vendosë LSI, ai evidenton diskordancat që ekzistojnë mes deklaratave të Metës për të luftuar Berishën dhe veprimit të tij të fundit për t'iu bashkangjitur në qeverisje. Duke iu përmbajtur kësaj linje, Agolli heq vija paralele mes asaj që përfaqësojnë Meta dhe Berisha, duke i ironizuar ata, njërin si "socialist i vërtetë" dhe tjetri si "demokrat të vërtetë". "Dhe vërtet ma merr mendja se është një shaka mes tyre, një socialist i vërtetë dhe një demokrat i vërtetë. Para një jave, socialisti i vërtetë thërriste: "Mblidhu o popull të rrëzojmë Sali Berishën. Pas një jave, socialisti i vërtetë filloi të thërrasë: "O milet, mblidhuni të ngremë Sali Berishën. Prandaj them përsëri që kjo është një shaka", - u shpreh Agolli.

Pëllumbi
Akoma më i ashpër në qëndrimin e tij ka qenë ish-kryetari i Kuvendit, Sërvet Pellumbi, i cili ndryshe nga Agolli nuk ka shprehur çudi për këtë vendim të Metës, madje, përkundrazi, e ka quajtur atë si diçka që dihej që më parë dhe që pritej të shpallej. Por, ajo që bën të ditur ai, është fakti që ky vendim ishte produkt i një pazari të ulët, që Meta dhe Berisha kishin arritur të bënin para zgjedhjeve. Prandaj, ai vlerëson se është e kotë dhe e pavlerë që të bësh komente mbi një marrëveshje të tillë, që s'ka të bëjë me socialistët. "Ilir Meta shpalli një pazar të bërë që më parë. Ndaj, as që ia vlen ta komentosh fare", - tha në një prononcim të shkurtër Pëllumbi, duke mos pranuar që të zgjatej më tej ndaj asaj që shpalli dje si zgjidhje krize kreu i LSI-së, Ilir Meta.

Anëtarët e kryesisë, Brokaj dhe Klosi, shprehen kundër qeverisë LSI-PD. Xhufi: Skam qenë në mbledhje

Kryesia e LSI-së: Meta gaboi rëndë

Brokaj: "Ne nuk kemi marrë votat e elektoratit tonë të majtë për të shkuar të qeverisim me Berishën"

Jo vetëm ata që kanë qenë jashtë Lëvizjes Socialiste për Integrim, por edhe figura të njohura të kësaj force, janë gjendur të befasuar nga vendimi që shpalli dje kreu i kësaj force, Ilir Meta, si një hap për të mos futur vendin në krizë. Bëhet fjalë për anëtarë kryesie, si Sabit Brokaj, Fatos Klosi etj., madje edhe për drejtues të tjerë të lartë të kësaj force, siç është numri dy i saj, Pëllumb Xhufi, i cili, i kontaktuar nga "Shekulli", është shprehur se nuk ka pasur dijeni për një vendimmarrje të tillë, pasi nuk ka qenë në takimin ku dhe është marrë. "Nuk mund të komentoj asgjë, se nuk kam qenë në mbledhje", - u shpreh Xhufi, duke mos dashur të thellohet më tej me shpjegime, nëse mosprania e tij kishte të bënte me arsye personale, apo me mospëlqimin e tij ndaj një vendimi të tillë. Por, ndërsa Xhufi i është shmangur komentit të tij, dy nga anëtarët e kryesisë, Brokaj dhe Klosi, kanë qenë të drejtpërdrejtë në qëndrimet e tyre, duke kritikuar ashpër kreun e partisë, i cili, sipas tyre, ka marrë një vendim të njëanshëm dhe pa u konsultuar me strukturat e partisë. Sipas Brokajt dhe Klosit, nuk bëhet fjalë për një vendim institucional, pasi pothuajse gjysma e kryesisë së partisë, si Spartak Braho, Ndre Legisi, Filloreta Kodra, Pëllumb Xhufi, përfshi edhe ata dy vetë, nuk kanë qenë në takimin që kreu i partisë ka zhvilluar me disa përfaqësues të tjerë të LSI-së, ku duket se edhe është marrë ky vendim. "Vendimi për t'u bërë pjesë e koalicionit të ardhshëm qeverisës me Berishën nuk është vendim i LSI-së si institucion, por i Ilirit si individ. Unë di të them se për një lëvizje të tillë nuk është diskutuar fare në kryesinë e partisë që ne kemi mbajtur para disa ditësh, madje, atje, ne, përfshi edhe Ilirin, kemi kritikuar Dritan Priftin për deklaratën emocionale që mbajti lidhur me votën që do t'i jepte Berishës. Në këtë kryesi ne kemi vendosur që vendimet për qëndrimet e mëtejshme të LSI-së t'i merrnim pasi të certifikohej vendimi nga KQZ-ja dhe pasi institucionet ndërkombëtare të shpreheshin për standardet e arritura. Prandaj, për sa kohë që përgjegjësi për këto lloj zgjedhjesh është Berisha, natyrisht këtu nuk dua të zhvesh nga faji as Ramën, atëherë është e papranueshme që ne të shkojmë dhe të qeverisim me të", - tha Brokaj. Madje, duke vlerësuar përmbajtjen e vendimit, Brokaj shprehet se LSI-ja nuk mori votat e elektoratit të majtë për të shkuar dhe bashkëpunuar me Berishën. "Ne nuk kemi marrë votat e elektoratit tonë të majtë për të shkuar të qeverisim me Berishën. Ne kemi patur deri më tani dy qëndrime të kryetarit të partisë, Ilir Meta, se do të krijonte pas zgjedhjeve një koalicion me PS-në dhe se do të nxirrte Berishën në pension. Prandaj, nuk e kuptoj sesi ka arritur Meta në këtë vendim. Megjithatë, unë besoj se LSI-ja është një forcë me elektorat thellësisht të majtë dhe pavarësisht këtij vendimi, unë besoj se ata do ta gjejnë sërish vendin e tyre, larg Berishës. Mbi të gjitha, unë nuk kuptoj se çfarë perspektive do të ketë Meta pas Berishës, pasi elektorati ynë s'ka për t'i shkuar pas", - shtoi Brokaj. Të njëjtën habi për këtë vendim ka shprehur edhe anëtari tjetër i kryesisë, Fatos Klosi, i cili gjithashtu nuk nguron ta cilësojë kalimin e PS-së djathtas, një vendimmarrje të gabuar. "Vendimi për t'u bashkuar me Berishën s'e morëm ne, por e morri Iliri. Natyrisht që është një vendim i gabuar, por s'do preferoja të flisja më shumë, pasi s'dua të ngutem për të bërë vlerësime emocionale. Di të them që ne nuk na ka ftuar fare në ndonjë mbledhje për të diskutuar për këtë çështje dhe për të marrë këtë vendim", - tha Klosi. Ndërkohë që, anëtarët e tjerë të kryesisë, të paftuar në këtë vendimmarrje, për t'i qëndruar larg debatit, kanë preferuar ose të mos u përgjigjen thirrjeve në telefona, ose i kanë fikur ato.

Më tepër një instrument në duart e pronarëve - Mediat shqiptare

http://www.dw-world.de/dw/0,,609,00.html

Shoqëria-Kultura | 02.07.2009

Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Gjatë fushatës në media pati më shumë prezantime të inskenuara të liderëve, sesa momente reale investigative debatesh dhe diskutimesh.

Gjatë fushatës elektorale media u bë instrument për të krijuar një realitet virtual, atë që dëshironin partitë politike dhe jo realitetin e vërtetë ku jetojnë qytetarët shqiptarë.

Për një muaj rresht qytetarët e Shqipërisë ndoqën në ekranet e kanaleve televizive të Tiranës programet politike të partive, që morën pjesë në zgjedhjet parlamentare të 28 qershorit. Edhe shtypi i shkruar nuk mbeti pas në dhënien e hapësirës publike për subjektet politike që garuan në këto zgjedhje. Kjo përbën padyshim një dimension pozitiv të medias elektronike dhe asaj të shkruar. Por nuk mund të thuhet e njëjta gjë kur vjen puna për përmbajtjen e informacionit që mediat u servirën zgjedhësve.

"Rreshtimi i mediave me njërën apo tjetrën parti politike bëri qe mediat të bëheshin instrumenta politike për krijimin e realitetit virtual që donin partitë sesa një hapësirë publike ku të debatoheshin vizionet, premtimet, angazhimet e programeve të aktorëve që garonin. Mediat nuk arritën të bëjnë debate politike. Paraqitjet në hapësirën e tyre publike të liderëve përkatës ishin më shumë të inskenuara në kushtet që ata kërkonin sesa momente reale investigative debatesh dhe diskutimesh," - thotë politologu Blendi Kajsiu.

Diversitet i varfër burimesh informacioni

Nëse do të shihej hapësira që ofruan mediat për informimin e publikut, nga pikëpamja e diversitetit dhe shumëllojshmërisë së burimeve të informacionit, atëhere duhet thënë se ajo u shfaq e varfër. Një tregues kuptimplotë është mungesa pothuajse totale e mendimit ekonomik të ekspertëve vendas. "Për fat të keq realitetin në Shqipëri më shumë e shohim përmes raporteve të BE-së, të Bankës Botërore, të Komisionit Evropian, të FMN-së dhe më pak përmes ekspertëve vendas. Në Shqipëri shihen si më të besueshme raportet e ndërkombëtarëve që na thonë se çfarë problemesh kemi edhe pse ne vetë, i jetojmë këto probleme. Dhe, për mendimin tim, krijohen situata paradoksale ku problemet e shqiptarëve i di më mirë Evropa sesa ata vetë." - thotë Blendi Kajsiu.

Realiteti shqiptar një raport tripalësh media - biznes - politikë

Arësyet e instrumentalizimit të mediave të Tiranës janë të shumta. Gjithsesi në krye të tyre qëndron padyshim pronësia mbi mediat. "Mediat në Shqipëri, shpesh, nuk e kanë luksin të ofrojnë një vështrim objektiv të realitetit pasi ato janë më së shumti një instrument në duart e pronarëve. Në mungesë të një kuadri institucional ligjor që të garantojë hapësira mbrojtjeje për biznesin, çdo biznes i vogël apo i madh është i detyruar të lidhet me një media Pas çdo biznesi serioz në Shqipëri ka një media përkatëse," - thotë Blendi Kajsiu. Ky realitet sjell edhe një raport tripalësh media-biznes-politikë. Sipas Kajsiut kjo marrëdhënie po bëhet gjithmonë dhe më problematike. "Politika po bëhet gjithmonë dhe më shumë një sistem marrëdhëniesh me publikun, politika është kthyer nga ide dhe ideologji, në ofertë."

Linja editoriale në media bëhet nga pronarët e tyre

Pjesa dërrmuese e gazetarëve, të cilët janë ata që ia paraqesin këtë ofertë publikut, janë të punësuar, gjë që e bën të vështirë refuzimin e instrumentalizimit të tyre nga pronarët e mediave elektronike apo gazetave. "Që nga kryeredaktorët deri tek gazetari më i thjeshtë kemi të bëjmë me individë të punësuar në një biznes mediatik. Linja editoriale në kanalet TV apo në gazeta bëhet nga vetë pronarët apo drejtorë te mediave që janë edhe pronarët e tyre. Ka shumë pak gazetarë profesionistë në Shqipëri, karriera gazetareske nuk inkurajohet, preferohen ata individë që janë të gatshëm të përshtaten me ndryshimet, me luhatjet e qëndrimit të TV apo gazetave, luhatje këto që nuk nisen nga ideologji apo parime të caktuara por nga interesa shumë të ngushta që lëvizin nga njëri aktor tek tjetri, në varësi nga lëvizja e pushtetit."

Sipas Kajsiut përmirësimii një situate të tillë kushtëzohert në radhë të parë nga zhvillimi dhe prosperiteti ekonomik i Shqipërisë, i kuadrit institucional ligjor për mbrojtjen e biznesit nga padrejtësitë e pushtetit dhe nga ndërgjegjësimi i gazetarëve për misionin e tyre profesional për të informuar publikun në mënyrë objektive dhe për të raportuar të vërtetën.

Autor: Ani Ruci
Redaktor: Pandeli Pani

Eca-Kriik, numërimi drejt fundit, ende nuk ka koalicion fitues

Shekulli Online | 01/07/2009

[ posto kete artikull ne faqet me poshte ]

• del.icio.us
• blinklist
• digg
• Facebook

• Furl
• ma.gnolia
• Newsvine
• Pownce

• reddit
• StumbleUpon
• Technorati
• Twitter

TIRANË - Të dhënat e fundit publikuar nga Eca-Kriik nuk paraqesin asnjë ndryshim në numrin e mandateve për deputetë mes PS dhe PD.
Rezultati deri në orën 11.44 sipas Eca-Kriik vijon të mbetet i pandryshuar dhe shqiptarët ende nuk dinë se kush do të krijojë qeverinë e re për mandatin katërvjeçar. Partia Demokratike ka marrë e vetme 68 deputetë, por koalicioni i saj nuk kalon 70 votat.

Nga ana tjetër, koalicioni i PS-së ka mundur që të marrë vetëm 65 mandate, por një aleancë tepër e dukshme me LSI-në e vendos edhe atë në shumën e 70 deputetëve. Në këtë situatë, rebusi i zgjedhjeve është komplikuar edhe më shumë.

Procesi i numërimit të votave ka përfunduar në shumicën e qarqeve të vendit, si Vlorë, Gjirokastër, Durrës etj. Trendi i numërimit të votave tregon se mazhoranca e ardhshme, cilido krah të shpallet fitues, do të jetë shumë e brishtë. Procesi i numërimit të votave ka qenë shumë i avashtë gjatë ditës së djeshme dhe në disa raste ai është bllokuar për disa orë, si në Komunën e Bushatit, në Lushnje etj.

Tashmë janë bërë të qartë emrat e shumicës më të madhe të deputetëve për legjislaturën e ardhshme. Në qarkun e Kukësit dje është mbyllur votimi dhe rezultatet nuk kanë pësuar ndryshime. Partia Demokratike ka arritur të marrë tre deputetë dhe mandatin e katërt e ka marrë Partia Socialiste.

Gjithashtu, në Qarkun e Dibrës rezultati ka dalë katër me dy në favor të së djathtës, rezultat i cili ishte i fiksuar që para përfundimit të numërimit të të gjithë votave. Deri në fund, në Qarkun e Fierit nuk ka qenë e qartë ndarja e 16 mandateve.

"Bashkimi për Ndryshim" ka arritur të marrë nëntë të tilla, "Aleanca për Ndryshim", gjashtë dhe mandati i fundit ka shkuar për "Aleancën Socialiste për Integrim", të kryesuar nga LSI-ja. Deri në kutitë e fundit, Partia për Drejtësi dhe Integrim kishte arritur të merrte një mandat.

Në qarkun e Vlorës, "Bashkimi për Ndryshim", i kryesuar nga PS-ja ka arritur të sigurojë një fitore të pastër dhe të marrë shtatë mandate, ku gjashtë prej tyre i shkojnë PS-së dhe një PBDNJ-së. Ndërsa "Aleanca për Ndryshim" ka marrë pesë mandate, 4 PD-ja dhe 1 PDI-ja.

Qarku i Gjirokastrës ka përfunduar në favor të së majtës, e cila ka arritur të marrë tre deputetë, ndërsa e djathta dy. PBDNJ-ja nuk ka arritur të marrë një deputet në këtë qark, në të cilin banon një numër i konsiderueshëm i komuniteti grek në vend.

Durrësi ka përfunduar pa surpriza numërimin e votave, ku nga 12 mandatet që ka qarku, shtatë kanë shkuar për Partinë Demokratike, pesë për Partinë Socialiste dhe mandatin e fundit e ka marrë "Aleanca për Integrim" e kryesuar nga Lëvizja Socialiste për Integrim.

Në Qarkun e Lezhës, deri në orët e para të mëngjesit të sotëm, aleanca e kryesuar nga PD-ja ka marrë katër mandate, ndërsa PS-ja me aleatët e saj, tre të tillë. Në këtë qark, Partia Ligj dhe Drejtësi me kandidat, ish-deputetin demokrat, Preç Zogaj, ka arritur të marrë rreth 1500 vota. Një numër ky i konsiderueshëm votash, pasi i ka hequr mandatin e pestë Partisë Demokratike dhe aleatëve të saj.

Qarku i Elbasanit është fiksuar në barazim të numrit të mandateve me nga shtatë secila, megjithëse PS-ja me aleatët e saj është disa pikë përpara. Kështu, koalicioni i kryesuar nga Partia Socialiste ka 47.88% të votave, ndërsa koalicioni i PD-së ka marrë 44.91% të votave, Aleanca Socialiste për Integrim ka marrë 5.02% të votave në këtë qark.

Lufta është ashpërsuar tej mase edhe në Qarkun e Tiranës, ku PS-ja synon që të marrë një tjetër deputet, ndërsa PD-ja synon që të mbajnë balancën e kaheve në 16-16. Deri në orët e vona të mbrëmjes, PD-ja dhe PS-ja ndajnë të njëjtin numër mandatesh prej 15, një shkon për republikanët dhe një për LSI-në

Αλβανία: Στο 52% η συμμετοχή των ψηφοφόρων στις εκλογές

Τα exit polls δίνουν προβάδισμα στον Σαλί Μπερίσα.

Στο 52% διαμορφώθηκε η συμμετοχή του εκλογικού σώματος στις χθεσινές, βουλευτικές εκλογές στην Αλβανία, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσαν στη δημοσιότητα τοπικοί παρατηρητές της όλης διαδικασίας.

Στο μεταξύ, συνεχίζεται η καταμέτρηση των ψήφων για την ανάδειξη του νικητή και νέου πρωθυπουργού της χώρας. Σύμφωνα με τα exit polls, πάντως, ο απερχόμενος πρωθυπουργός και πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος, Σαλί Μπερίσα, φαίνεται να προηγείται του βασικότερου αντιπάλου του, προέδρου του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Έντι Ράμα.

Η χθεσινή εκλογική διαδικασία κύλησε ομαλά σε γενικές γραμμές, ενώ όπως διαβεβαίωσε με δηλώσεις του ο επικεφαλής της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής, Αρμπέν Ριστάνι, χωρίς προβλήματα θα κυλήσει και η διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων.

Ομαλά διεξήχθησαν οι εκλογές

Χωρίς σοβαρά προβλήματα και γενικώς σε ήρεμο κλίμα διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές στην Αλβανία. Τα προβλήματα αφορούν κυρίως τους εκλογικούς καταλόγους και την τεχνική υποδομή.

Τις εκλογές παρακολούθησαν πέντε διεθνείς οργανισμοί, ο ΟΑΣΕ / ODHIR, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ και του Συμβουλίου της Ευρώπης, καθώς και μια αποστολή παρατηρητών από τις ΗΠΑ. Πρόκειται συνολικά περί τους 450 ξένους παρατηρητές, οι οποίοι συνεργάζονται με άλλους 5.000 τοπικούς παρατηρητές.

Ομαλά και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα έγιναν οι εκλογές και στις περιοχές με αμιγή ελληνικό μειονοτικό πληθυσμό. Οι περιφέρειες Αργυροκάστρου και Αυλώνας όπου συμπεριλαμβάνονται και οι περιοχές με αμιγή ελληνικό μειονοτικό πληθυσμό, εκλέγουν συνολικά 17 έδρες.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ

Δυσφορία Ε.Ε. για τις εκλογές στην Αλβανία Τρεις ή τέσσερις ελληνικής καταγωγής υποψήφιοι φέρονται να εκλέγονται στη νέα αλβανική Βουλή. Ήπια η γραμμή

Σύγχυση και πολλά ερωτηματικά επικρατούσαν μέχρι αργά χθες το βράδυ για τη μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην έκδοση του αποτελέσματος των βουλευτικών εκλογών στην Αλβανία. Παρά το γεγονός ότι η εφορευτική επιτροπή είχε δεσμευτεί ότι θα έδινε στη δημοσιότητα το επίσημο ανακοινωθέν στις 5 το απόγευμα, αυτό δεν συνέβη, τροφοδοτώντας σενάρια για επανάληψη των σοβαρών παρατυπιών του παρελθόντος.

Ετσι, αν και αρχικά οι πάντες - πολιτικά κόμματα και οι 500 και πλέον παρατηρητές του ΟΑΣΕ- είχαν δηλώσει ότι η αναμέτρηση ήταν σε γενικές γραμμές δίκαιη, το απόγευμα το κλίμα άλλαξε.

«Οι εκλογές αυτές υπογραμμίζουν σαφώς την ανάγκη η πολιτική ηγεσία της Αλβανίας να εργαστεί σκληρά, ώστε στο μέλλον να οργανώσει εκλογές που θα ανταποκρίνονται πλήρως στα διεθνή πρότυπα και θα έχουν την εμπιστοσύνη των Αλβανών ψηφοφόρων», δήλωσε ο αρμόδιος για τη διεύρυνση επίτροπος Όλι Ρεν, εκφράζοντας έτσι τη δυσφορία των Βρυξελλών για τα τεκταινόμενα στη χώρα που τον Απρίλιο υπέβαλε και επισήμως αίτηση ένταξης στην Ε.Ε.

Εχιτ polls
Τόσο τα exit polls όσο και τα ανεπίσημα αποτελέσματα, τα οποία προέρχονταν από το 35% περίπου των εκλογικών τμημάτων, έδιναν τη νίκη και 72 έδρες στο Δημοκρατικό Κόμμα, του Σαλί Μπερίσα. Σύμφωνα όμως με το αμερικανικό ινστιτούτο Zogby International, το κόμμα του παλαίμαχου νυν πρωθυπουργού θα συγκεντρώσει τελικώς 69 έδρες στην 140μελή Βουλή, δηλαδή δεν θα «πιάσει» την απόλυτη πλειοψηφία των 71 εδρών.

Ο Έντι Ράμα
Οι Σοσιαλιστές του Έντι Ράμα, δημάρχου των Τιράνων, φέρονταν να διασφαλίζουν 55 έδρες. Πάντως, οι πληροφορίες τούς έφερναν να επικρατούν στην περιφέρεια της αλβανικής πρωτεύουσας, αλλά και στις περισσότερες περιοχές του Νότου, όπου στηρίχτηκε από μεγάλο μέρος της ελληνικής μειονότητας.

Οι ίδιες πηγές ήθελαν να εκλέγεται ο υποψήφιος της ΚΕΑΔ Βαγγέλης Ντούλες, καθώς και δύο ή τρεις ακόμη ελληνικής καταγωγής υποψήφιοι: ο Σπύρος Ξέρρας με το Δημοκρατικό Κόμμα, ο Βαγγέλης Τάβος με το Σοσιαλιστικό και, ενδεχομένως, η Λουίζα Τζουβάνη (επίσης με το Σοσιαλιστικό).

Βεβαίως, είναι αλήθεια ότι σε αυτές τις εκλογές, από ελληνικής πλευράς επιδείχθηκε (δημοσίως τουλάχιστον) λιγότερο ενδιαφέρον σε σχέση με το παρελθόν για τον νικητή και τους μετεκλογικούς πολιτικούς συσχετισμούς. Μάλιστα, ακόμη και δικαστικές διώξεις σε βάρος μελών της μειονότητας ?με σημαντικότερη την υπόθεση του δημάρχου της Χιμάρας, Βασίλη Μπολάνου? που σε άλλες περιόδους θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημείο τριβής, αντιμετωπίστηκαν με ιδιαιτέρως χαμηλούς τόνους.

Μήνυμα
Αλλωστε, η επίσκεψη του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στα Τίρανα, στα τέλη Απριλίου, είχε στείλει το μήνυμα ότι η Αθήνα ενδιαφέρεται πρωτίστως για την καλή γειτονία και το μέλλον των ελληνικών επενδύσεων - οι οποίες έχουν ξεπεράσει το ένα δισ. ευρώ, καθιστώντας την Ελλάδα τον δεύτερο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Αλβανίας, μετά την Ιταλία.

Παράλληλα, το υπουργείο Εξωτερικών φέρεται να έχει υιοθετήσει μια πιο ρεαλιστική πολιτική προσέγγιση έναντι των Τιράνων, η οποία δεν αλλάζει ουσιαστικά αναλόγως του προσώπου που βρίσκεται στην πρωθυπουργία.

Η προσέλευση στις κάλπες ωστόσο δεν ξεπέρασε το 52% των εγγεγραμμένων, γεγονός το οποίο αποδίδεται και στη μη παραλαβή από δεκάδες χιλιάδες ψηφοφόρους των νέων ταυτοτήτων και διαβατηρίων. Το ποσοστό αυτό, πάντως, είναι μεγαλύτερο από το 49% που είχε καταγραφεί το 2005.

PBDNj Lista e kandidatëve per deputet

Partia Bashkimi për të Drejtat e Njeriut mban ne listen zgjedhore numrin: 29

BERAT Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Vangjel Jorgo Dule M 2 Kozeta Trifon Nushi F 3 Arjan Ali Hasani M 4 Llazar Ndoni Hoxholli M 5 Juliana Mihal Margariti F

DIBER Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Vilma Irakli Premti F 2 Kujtim Veli Kola M 3 Abaz Fiqiri Cani M 4 Brunilda Hajar Velia F 5 Saimir Jakup Dungu M

DURRES Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Kristo Mina Huta M 2 Koçi Apostol Duka M 3 Marisola Jorgji Xhimitiku F 4 Heroina Hysen Duka F 5 Gentian Arif Baku M 6 Aleksandro Qiro Koçi M 7 Leonora Stefan Aleksi F

ELBASAN Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Thoma Jani Jani M 2 Altin Stavri Kënuti M 3 Ylli Xhemal Muça M 4 Erida Cani Toska F 5 Anila Adem Uku F 6 Jani Hodo Sulollari M 7 Andrea Petrit Sallufi M 8 Dritan Ilija Kako M 9 Rezarta Bardhi Bashllari F

FIER Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Vangjel Jorgo Dule M 2 Thoma Jani Melo M 3 Mariglen Vasil Andrea M 4 Jorgo Panajot Pantazo M 5 Kristo Spiro Dapi M 6 Juljano Aristotel Krongo M 7 Anila Themi Piperi F 8 Vasil Petro Jani M 9 Anila Vasil Karavaqiri F 10 Kostaq Gaqi Sylari M 11 Andrea Pilo Dollakaj M 12 Julinda Bako Gjonja F 13 Zhanjeta Raif Shkurta F 14 Enkeleda Ali Fejzulla F

GJIROKASTER Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Vangjel Jorgo Dule M 2 Kristostom Thodhori Kamberi M 3 Ilektra Dhimitri Qiqi F

KORCE Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Vangjel Jorgo Dule M 2 Thanas Çomo Poçi M 3 Andrea Llambi Miço M 4 Gjergji Panajot Leka M 5 Arben Mihal Ilia M 6 Edlira Andrea Kaçi F 7 Lefter Dhimiter Tanellari M 8 Jonida Janaq Stojanoski F 9 Ana Ilia Gjoci F 10 Gjergji Janaq Tane M

KUKES Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Dylber Isuf Dafku M 2 Abdyl Rexhep Peka M 3 Edona Flamur Doci F

LEZHE Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Sokol Ndue Marku M 2 Adelina Luigj Brunga F 3 Ilir Kole Marku M 4 Gjovalin Preng Valca M 5 Viktor Dode Gjoci M 6 Lindita Ded Valca F

SHKODER Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Tom Gjeke Curraj M 2 Mirela Mit'hat Brajoviq F 3 Luk Pjeter Gjini M 4 Agim Marash Dokaj M 5 Bashkim Sulejman Asllanaj M 6 Loreta Ismajl Hajkoja F

TIRANE Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Leonard Foto Solis M 2 Jani Ilija Mavromati M 3 Evgjeni Aleks Kota F 4 Vera Koli Gjoni F 5 Andrea Mihal Çeko M 6 Eriselda Sotir Dhamo F 7 Sidorela Sadik Pejtamalli F 8 Vasil Foto Vasili M 9 Ermelinda Pirro Sholla F 10 Thanas Niko Dupi M 11 Vladimir Andrea Puka M 12 Armina Shefqet Murati F 13 Pandeli Thodhori Nano M 14 Elkida Kristofon Robo F 15 Ilia Thoma Baxho M 16 Mirush Kajmak Çela M 17 Selman Veip Komani M 18 Arjeta Osman Ndrico F 19 Spartan Vasil Kashuta M 20 Elena Kristaq Kroqidhi F 21 Hristo Stavro Zoto M

VLORE Nr në listë Emri Atësia Mbiemri Gjinia 1 Vangjel Jorgo Dule M 2 Harallamb Thoma Pandeki M 3 Andrea Vasil Qirjo M 4 Andon Foto Neço M 5 Kristo Sotir Kaishi M 6 Marika Jorgo Nathanaili F 7 Vasil Pavllo Marga M 8 Lefko Vasil Gjiknuri F 9 Jorgo Nasho Xhomaka M 10 Lindita Llukan Nasi F 11 Mimoza Lefter Guveli F 12 Alqi Foto Papa M

Η μετάβαση προς την Χιμάρα και η επιστροφή θα γίνει δωρεάν

Η Νεολαία Χιμάρας θα δώσει βροντερό παρόν στον αγώνα για τα δίκαια της Βορείου Ηπείρου
Η Νεολαία Χιμάρας, καλεί όλους τους νέους συμπατριώτες μας να βρεθούν στις 28 Ιουνίου εκεί που χτυπάει η καρδιά μας και να στηρίξουν την ΟΜΟΝΟΙΑ και το ΚΕΑΔ (PBDNJ) με την ψήφο τους.

Οι ερχόμενες εκλογές είναι πολύ κρίσιμες για την Βόρειο Ήπειρο ειδικά μετά τον νέο εκλογικό νόμο που ψηφίστηκε από τα δύο μεγάλα κόμματα της Αλβανίας με σκοπό να πληγεί η μειονότητα καθώς και την προσέγγιση της Αλβανίας με την Ε.Ε. στην οποία δεν πρέπει να είμαστε αμέτοχοι θεατές αλλά να την χρησιμοποιήσουμε για την προάσπιση των δικών μας δικαιωμάτων και συμφερόντων.

Η μετάβαση προς την Χιμάρα και η επιστροφή θα γίνει δωρεάν με λεωφορεία που έχει μισθώσει η ΟΜΟΝΟΙΑ και το ΚΕΑΔ . Σε συνεργασία με το εκλογικό κέντρο ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΚΕΑΔ της Αθήνας, η Νεολαία Χιμάρας καλεί όλους τους συμπατριώτες μας να επικοινωνήσουν με τα γραφεία και να δηλώσουν την συμμετοχή τους για τα λεωφορεία που έχουν δεσμευθεί από την Νεολαία Χιμάρας. Έτσι θα συνδυάσουμε την μετάβαση στα εκλογικά κέντρα με μία ευχάριστη εκδρομή προς την ιδιαίτερη πατρίδα μας, χωρίς την συντροφιά γονέων και άλλων πρεσβυτέρων.

Η αναχώρηση των λεωφορείων θα γίνει την Παρασκευή 26 και το Σάββατο 27 Ιουνίου από το Πεδίον του Άρεως (μπροστά από το άγαλμα της Αθηνάς) στις 08.00 το βράδυ.

Δηλώστε άμεσα συμμετοχή μέσω του εκλογικού κέντρου ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΚΕΑΔ

Δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα: 2105234056 & 2105234054
Ηλεκτρονική Επικοινωνία: [athina@omonoia.info]
Διεύθυνση: Πειραιώς 6, Πλ. Ομονοίας, Αθήνα (4ος όροφος)

KENETA SHQIPTARE OSE IK E HAJDET E NANO-BERISHEVE

Andrea Stefani-Gazeta shqip on line

Me rishfaqjen e Fatos Nanos në qarqet politike të Tiranës, rifuqizohet përsëri tendenca për ta kthyer politikën shqiptare në një kënetë liderësh të ndenjur. Kur në korrik 2005, Nano largohej i mposhtur, nuk ishin pak ata që menduan se rrotacioni politik vërtet risillte në pushtet një Berishë të vjetër, të trukuar me "ndryshim", por të paktën, po hapte rrugën për rinovimin e lidershipit në të majtën shqiptare. Një lider historik si Nano dukej se po kalonte në histori. Dhe kjo do ishte një premisë për largimin edhe të Berishës nesër. Koha po i zhgënjen këto shpresa, duke i përqeshur si iluzione. Nano, jo vetëm nuk u largua një herë e përgjithmonë, por edhe rikthehet nga mërgata disavjeçare e qejfit për të shpëtuar "Shqipërinë".

Ndërkaq, edhe Berisha po sfidon hapur rrotacionin e lidershipit që imponon një demokraci normale, duke deklaruar se do qëndrojë në pushtet deri në 2017-ën! Spektakle shumë kërcënuese këto për demokracinë liberale, liritë dhe të drejtat e njerëzve. Sepse për një vend si Shqipëria, me tradita të forta tiranike dhe patriarkale, me institucione të dobëta e të paafta të baraspeshojnë e kufizojnë realisht qeveritë, jetëgjatësia e pazakontë e lidershipëve nuk mund të mos shoqërohet me korrupsion, forma tiranie dhe arrogancë, që shkon deri në despotizëm.


***

Mbështetës të Nanos do nxitojnë të mbrojnë (dhe në fakt kanë nisur) rikthimin e tij me të drejtën dhe lirinë që i jep demokracia, duke i cilësuar kritikat, si tendenca përjashtuese. Nuk ka asgjë të re në këtë reaksion. E vjetra, liderët e saj, janë mbrojtur dhe do të mbrohen duke u fshehur pas demokracisë. Edhe Berisha e justifikon qëndrimin e tij, tejet të gjatë në krye të PD-së, me zgjedhjet "demokratike" në PD kur dihet botërisht, që në sirtarët e asaj partie mund të gjesh çdo gjë, por as edhe një thërrime demokraci.

Mbështetësit e Nanos do të nguten të bëjnë edhe inventarin e vlerave "të pakrahasueshme" të Nanos si lider historik i së majtës që është, as më shumë dhe as më pak, himnizimi dhe idhujtaria e kulteve politike. Por edhe sikur t‘i marrim të mirëqena këto "vlera të pakrahasueshme" të Nanos, ato do të ishin një argument më shumë në favor të kritikëve, që mendojnë se Nano do t‘i shërbente më shumë demokracisë në Tiranë, nëse vazhdonte vakancat në Vjenë. Sepse për demokracinë e vërtetë, që nuk mund të mos imponojë rrotacionin e lidershipëve, bëhet i rrezikshëm edhe ai lider që qëndron pa kufi në krye të politikës dhe pushtetit, ngaqë është "shumë i mirë" për një shumicë njerëzish.

Liderët me simpati masive janë të rrezikshëm për qytetarët dhe institucionet, sepse simpatia e masave është pushtet, është "pushteti popullor" mbi të cilin, në kushtet e shoqërive me opinion publik foshnjor, me institucione lirimbrojtëse të dobëta, bëhet themeli mbi të cilin ngrihet despotizmi dhe tirania. Shqiptarët i kanë provuar mbi shpinë për mbi 40 vjet rrjedhojat e këtij lloj "pushteti popullor".

Por t‘i kthehemi përvojës dhe mençurisë botërore. Grekët e vjetër nuk ishin budallenj, kur që në djepin e qytetërimit europian, të trembur pikërisht nga kultet e ngritura mbi simpatinë popullore, votuan që për ostracimin (përzënien) e gjeneralit dhe politikanit Aristidh nga Athina. Dhe thuhet se e bënë, ngaqë Aristidhi gëzonte një popullaritet të pazakontë si njeri shumë i drejtë. Kjo simpati masive, ky pushtet "popullor" dhe ky kult i trembi athinasit. Dhe shumica e demosit votoi për përzënien e Aristidhit, pikërisht sepse gëzonte simpatinë e shumicës! Paradoks demokratik? Jo, zgjuarsi liridashëse.


***

Por edhe në kohët më moderne, dhe pikërisht kur gërmoheshin themelet e demokracisë në SHBA, u shfaq përsëri i njëjti skepticizëm ndaj kultit të grumbulluar rreth një lideri të suksesshëm. Por këtë herë nga vetë një lider triumfator, që pa asnjë problem, mund ta përjetësonte veten në pushtet, në sajë të mbështetjes masive që gëzonte në popull. Ky lider ishte Presidenti Xhorxh Uashington, i vetmi në historinë e SHBA-së, që ka marrë mbështetjen e 100 për qind të votave elektorale.

Fitimtar i luftës për pavarësi, ai i kishte të gjitha mundësitë të spekulonte, duke e shpallur veten shpëtimtar të kombit, sjellës të lirisë pra, edhe të pazëvendësueshëm.

Por Uashingtoni kish triumfuar mbi një monarki dhe ideali i tij ishte republika demokratike. Ai e kuptonte se një republikë mund të shndërrohet fare lehtë në një monarki të maskuar, në një monarki pa mbret edhe më despotike, se një monarki absolute me mbret, nëse Presidenti nuk ndërrohet pas të shumtën, dy mandate 4-vjeçare. Aq të rrezikshëm e shihte Uashingtoni qëndrimin më shumë se 8 vjet të një presidenti në pushtet, aq të rrezikshëm e shihte për demokracinë atë akumulimi i popullaritetit, por edhe servilizmi njerëzor e nënshtrimi institucional, që sjell një pushtet i pakufizuar në kohë i një lideri, sa refuzoi, me gjithë këmbënguljen e mbështetësve, të kandidojë për një mandat të tretë.

Ky akt i lavdishëm vetëlargimi ka qenë një investim politik me vlera të paçmuara që e ka bërë demokracinë e SHBA-së atë që ajo është sot. Është vështirë të thuash se cila nga dy bëmat, fitorja e pavarësisë nga britanikët apo ky vetëlargim nga lidershipi politik, janë kontributet më të mëdha historike të Uashingtonit. Por është e padyshimtë që pa aktin e tij vetëmohues, akt që është fiksuar më vonë edhe në amendamentin e 22-të të Kushtetutës (që kufizon qëndrimin në Shtëpinë e Bardhë të një presidenti jo më shumë se dy mandate), SHBA nuk do të ishin sot demokracia më vitale, më e fuqishme dhe më e zhvilluar në botë. Madje, ndoshta nuk do të ishin fare demokraci. Dhe e tërë bota do të qe ndryshe. Vështirë ta thuash sesi, por sigurisht me shumë më pak liri. E tillë është vlera historike e vetëlargimit nga pushteti të atij lideri të suksesshëm, që mbetet i pazakontë, jo për nga sukseset, por për mosabuzimin me sukseset për qëllime pushteti.

Duke u vetëlarguar nga politika, Uashingtoni i dha mesazh popullit amerikan ta zhvendosë vëmendjen dhe adhurimin nga lideri i lavdishëm, por fizikisht i vdekshëm, tek institucionet impersonale dhe të pavdekshme, nga lideri i përsosur te institucionet që korrigjojnë dhe përsosin liderët, nga një njeri i gjithëfuqishëm te gjithëfuqia e njerëzve e mishëruar në institucione. Dhe sa meskine, sa mediokre, sa antiliri dhe antishtet është ambicia e liderëve tanë mediokër (që mjerisht nuk janë më vetëm Berisha e Nano), që nuk ngopen së qëndruari në pushtet edhe po të kenë edhe dy jetë, që nuk ngopen së përqendruari pushtet pa futur në xhep gjithë "popullin" dhe vetë Shqipërinë.

Dhe akoma më keq, sa e verbër, sa poshtëruese dhe rrënuese për fatet e shtetit (mjafton të shohësh mjerimin e Shqipërisë) dhe shqiptarëve, sa e prapambetur krahasuar edhe me popujt që hodhën themelet e demokracisë evropiane në lashtësi, sa primitive shfaqet idhujtaria e palodhur e një pjese të shqiptarëve për liderë si Nano e Berisha, që janë bashkautorë të kënetës ku ka ngecur Shqipëria dhe të mjerimit të shqiptarëve.

Padi civile kundër firmës “Riviera”-KAKOME

Valadimir Kumi tek Libertas

“Ne kemi bërë një padi civile kundër firmës “Riviera” për administrimin e territorit. Para tri ditësh, është zhvilluar mbledhja e Këshillit Komunal të Lukovës, i cili në unanimitet të plotë ka vendosur ta autorizojë Komunën Lukovë për të ngritur një padi penale ndaj firmës “Riviera”, me akuzën e tjetërsimit të territorit, që është ligjërisht nën administrimin e komunës.

Kjo bëhet pasi në territorin e shpërndarë me ligjin 7501 (ku në kullotat dhe një pjesë të pyllit aktualisht vepron firma “Riviera”) i është njohur si pronë komunale Komunës Lukovë. Shkelja e këtij ligji përbën edhe thelbin e padisë sonë. Lidhur me vendimin e marrë dje në Gjykatën e Apelit, ne e prisnim prej kohësh që do të ishte i tillë. Ai bëhet për të justifikuar idenë e investimeve të huaja, edhe pse tashmë dihet publikisht se Kakomeja nuk bën pjesë në projektet e tyre. Kjo synon të ndjekë
politikën e faktit të kryer dhe unë deklaroj, në bazë të njohjeve të mia me situatën, se e gjithë jo
gjendje po dirigjohet nga njerëz shumë të afërt të Kryeministrit Berisha. Gjithashtu, dua të deklaroj se ka influencuar në mënyrë aktive edhe ministri i Drejtësisë, Enkelejd Alibeaj, në hedhjen e shortit për zgjedhjen e gjyqtarëve”.


FLET VLADIMIR KUMI

Club Med quits Albania resort, cites land problems

sent by [DIMO12@aol.com]
Thomson Reuters

By Benet Koleka

TIRANA, June 16 (Reuters) - France's Club Mediterranee has quit a project to operate a holiday resort on Albania's Ionian coast after a prolonged dispute over the ownership of the site, a letter by Club Med revealed on Tuesday.
Article Controls
The five-year old controversy over who owned the horseshoe shaped bay facing Greece's holiday island of Corfu illustrates the confusion over title to property in post-communist Albania, a tangled problem deterring investment.
The European Union, which expects Albania to break with its history with free and fair elections on June 28, has also urged it to solve the problem of disputed titles to attract foreign investors and meet the criteria for membership.
'There's no project for a Club Med in Albania,' Florence Le Gall, Club Mediterranee's director of regional development, wrote to villagers claiming ownership of the land at Kakome, near Sarande in southern Albania.
Chrystel Baude, a Club Med spokeswoman, confirmed the authenticity of Le Gall's letter.
Comment On This Story
Club Med's withdrawal is a blow to Albania's efforts to attract Western tourists to its virgin beaches on the Ionian.
The project's developers and the government hoped the project would have put Albania, which closed itself off from the world for nearly 40 years after World War Two under Stalinist dictator Enver Hoxha, on the map for mass tourism.
'The project is stopped for our part due to issues not yet resolved, and the ownership of the property is one of them,' Le Gall said.
Albania's Riviera firm started work there this year.

'We are no more under any agreement with the Riviera company. We are not aware at all of what is currently under construction or not on this site. So, please, stop sending e-mails about a non-existing project,' Le Gall told the villagers.

Le Gall's letter came shortly before an appeals court in Tirana ruled against the 129 families claiming ownership of the land at Kakome. The Albanian Riviera company says the land is public property and it has a 99-year lease.
Vladimir Kumi, one of the claimants and an elected regional chairman, had said they intended to appeal the ruling and take the matter to the supreme court.
The Riviera Company said it started work to build the seaside reso