Shtypi shqiptar ne skanerin e Mustafa Nanos

http://www.respublica.al/mat.php?idm=510&idr=174&lang=1

Shtypi skandaloz dhe skandalet e shtetit

Sot, me t’u zgjuar në orën 11.00 (kam një regjim prej gazetari: flej vonë e zgjohem vonë), si kurrë më parë, bleva më shumë se gjysmën e gazetave (në fakt, të gjitha gazetat më kryesore, gjithë-gjithë nja 10), me synimin për të parë reagimin e atyre që, në teori të paktën, do të duhej të përfaqësonin interesin e opinionit publik me qëndrimet e mbajtura ndaj scoop-it të mbrëmshëm të transmetuar nga programi Fiks Fare në televizionin Top-channel. Po përpara se t’u hidhja një sy, hapa televizorin. Në kanalin News 24 transmetohej live mbledhja e qeverisë. Dhe tani është radha për të qeshur (apo për të qarë? Apo për të marrë malet?): Berisha, ky njeri që bën si i sëmurë psikik në mënyrë që ne t’mos merremi me ndyrësitë e tjera të mëdha, po fliste për mbjellje ullinjsh. Në krah të tij, Ilir Meta po bënte sikur po lexonte diçka në lap-top-in që kish përballë. Të dy e injoruan atë që kish ndodhur, e për të cilën nuk ka shqiptar që nuk flet në këto orë të ditës së sotme. E fika televizorin në panik. Kisha frikë se mund të lajthisja.

Po kthehem tek shtypi. Mendja ma thoshte, se të gjitha të përditshmet do ishin fokusuar gjerë e gjatë tek ky skandal. “Kanë pasur dhe kohë në dispozicion”, mendoja, “pasi biseda e përgjuar u transmetua nga ora 20.00 deri në orën 20.30 të ditës së djeshme”. E vërteta është se e kisha marrë një goditje përpara mëngjesit të sotëm. Dy televizione nacionale kishin heshtur lidhur me këtë lajm. Televizioni shqiptar, dhe TV Klan-i, nuk folën fare për skandalin as on air, as on line. Nuk folën as për reagimin “kurajoz” (lexo: të paturp e idiot) të LSI-së, në të cilin thuhej, se gjithçka ishte montim, dhe se LSI-ja, tok me Ilir Metën, do vijonin të luftonin korrupsionin. Nuk folën as që Lulzim Basha i ka bërë një vizitë në zyrë zv.kryeministrit, bash në atë zyrë, ku ky i fundit demonstronte se si i gjithë sistemi është po aq i sëmurë dhe i korruptuar, sa dhe ai vetë, tok me boss-in e tij “të ullinjve”.

Ç’thoshin të përditshmet? Po i marr me radhë, siç janë në dëngun që më ka dhënë gazetashitësi. Gazeta e sotme Shqip hapej me titullin “Korrupsioni në krye të shtetit”. Siç shihet, nuk është një titull neutral. Përkundrazi, është një qëndrim i fortë, që theksohej edhe nga fotoja flou e marrë nga materiali filmik, ku lexoheshin titrat: Meta – për hidrocentralin mbaroje sot që të jenë gati. Në faqen 2 dhe 3 jepej e tërë biseda e zbardhur, me gërma të mëdha e me foto që zinin të dy faqet. Në faqen 4 jepeshin opinionet e disa politikanëve të opozitës.

Gazeta Shqiptare ish mjaftuar thjesht me një njoftim në faqe të parë, që mbyllej brenda një kuadrati të vogël. Mbi foton, që tregonte Metën e Priftin duke biseduar, lexohej reagimi i LSI-së: “çimka që shpifi”; ndërsa poshtë fotos, me gërma tepër të vogla, lexohej titulli i lajmit: Fiksi denoncon “aferat” Meta-Prifti. Fjalën “aferat” nuk është se po e fus unë në thonjëza; jo, jo, e kish vendosur vetë gazeta. Dhe këto thonjëza janë baras me një qëndrim; thonjëzat janë hije dyshimi mbi materialin e Fiksit. I dini dy lajmet kryesore të Gazetës Shqiptare? Njëri, ai më kryesori, thosh se “Gjinushi është për bojkot institucionesh”, ndërsa tjetri bënte fjalë për një skandal provimesh tek Mjekësia. Lajmi i Fiksit zhvillohet në faqen 7, ku përveç materialit të zbardhur, ishte dhe reagimi i LSI-së dhe i PS-së.

Panorama, për befasinë e atyre që kanë pritur një trajtim të maskuar të ngjarjes, e kishin lajm kryesor. Ky lajm nuk ish shoqëruar me foto në faqe të parë, por titulli ishte me gërma të mëdha. Ndërsa me lajmin merreshin në faqen 2 dhe 3, në të cilat binte në sy e gjithë biseda e transkriptuar, reagimi i LSI-së, dhe një numur fotosh.

Gazeta MAPO kish nxjerrë mirë në evidencë lajmin: katër foto nga takimi sleazy Meta-Prifti ishin ngjeshur brenda një kuadrati, në çdo foto kish titra me mesazhe të kripura nga biseda, në krye ish titulli “Përgjimi”, e poshtë kuadratit me foto ish titulli kryesor “Video në zyrën e Priftit, zbardhet biseda Meta-Prifti”. Titujt janë shumë neutralë, por mënyra e faqosjes, tok me zhvillimin e lajmit në faqet 2 e 3, ishin një fshikull për zv.kryeministrin (është ende kryeministër ky bandill? Hej, kjo është pyetja ime; s’ka lidhje me MAPO-n).

Shekulli e kish vlerësuar aq shumë lajmin, sa kish ndryshuar dhe faqosjen e faqes së parë. Një numur fotosh të Berishës e të Metës të lidhura në mënyrë disi të shkujdesur ishin poshtë titullit të fortë “Videoja e hajdutërisë”. Në faqen 2 dhe 3 kish gjithashtu foto të shumta, ndërsa lajmi zhvillohej i përzjerë me komente e qëndrime. Ashtu si dhe Tema, e cila luante në mënyrë spektakolare me foton e madhe të Ilir Metës, mbi të cilën ishte stampuar me gërma të mëdha të kuqe fjala “hajdut”.

Standardi e kish lajm kryesor në faqe të parë, por nuk i kish kushtuar ndonjë vëmendje të madhe në faqet e brendshme. Merrej me scoop-in vetëm në 4/5 e faqes 5. Tirana Observer e njoftonte skandalin në faqe të parë, në një kënd të parëndësishëm, dhe ç’është më e veçanta, titullin nuk e kishin nxjerrë nga lajmi, por nga reagimi i LSI-së: “Video është montazh, Prifti është pjellë e krimit të organizuar”. Në faqe të dytë zhvillohej i njëjti lajm, dmth reagimi i LSI-së. Ndërsa të gjithë faqen 3 e zinin me një intervistë të një djali me mbiemrin Çela, i cili është, sipas gazetës, sekretari i LSI-së për marrëdhëniet me publikun. Gazeta Ballkan e trajtonte lajmin qartë në faqen 4, por në mënyrë të çuditshme nuk i linte vend të mirë në “skenën” e faqes së parë. Vetëm kjo gazetë ka dalë me titull aq të vogël e të fshehur në faqen e parë, s’ka gjë se titulli i lajmit është bajagi i qartë: Meta-prifti, korrupsioni 700 mijë euro. Dhe në fund vjen gazeta Koha Jonë, e cila i jep vend kryesor ngjarjes, vetëm se këtë të fundit e sheh me kokëposhtë, dmth mbititulli është “videoja është e montuar”, titulli është “Prifti përgjon Metën, ndërsa Meta denoncon montazhin”, dhe nënntitulli është “LSI-ja reagon kundër çimkës”.

Çfarë rezulton nga kjo pasqyrë e shtypit? Përfundimet jeni të lirë t’i nxirrni vetë.

A terrible trafic -is it true?

Du sang sur les murs, des seringues dans la poubelle

Serge Michel

La «maison jaune» à Ripe, au nord de l’Albanie, peinte depuis en blanc. (AFP)

Les atrocités de la «maison jaune», en Albanie, sont au cœur de l’enquête de Dick Marty. Le médecin légiste qui l’a perquisitionnée témoigne

José Pablo Baraybar, anthropologue légiste d’origine péruvienne, a travaillé ces vingt dernières années comme expert de l’ONU sur la plupart des scènes de crimes de guerre et de génocide de la planète: Haïti, Rwanda, Bosnie, Croatie et bien sûr le Kosovo. Là, il a dirigé de 2002 à 2007 l’OMPF, le Bureau de recherche des disparus et de médecine légale créé par la mission des Nations unies sur place (Unmik). En cinq ans, par exhumations et identifications, ses services ont ramené à moins de 2000 personnes la liste des disparus du conflit. Et, dans la plupart des cas, en coopération avec le Comité international de la Croix-Rouge (CICR), ont rendu les corps à leurs familles. Cependant, José Pablo Baraybar a aussi été parmi les premiers informés du trafic d’organes que dénonce le rapport de Dick Marty, et l’une de ses sources.

Le Temps: Quand et comment les premières informations sont-elles arrivées?

José Pablo Baraybar: Il y avait déjà des informations dans les dossiers que j’ai trouvés en arrivant au Kosovo, en juin 2002. Mais, deux mois plus tard, nous avons reçu d’une source un dossier très précis sur la «maison jaune».

Publicité

– Qui vous l’a envoyé?

– Je ne peux pas répondre à cette question. Le dossier contenait huit témoignages de personnes qui ne se connaissaient pas entre elles et qui avaient participé au transport de prisonniers à travers la frontière albanaise. Certains avaient conduit les victimes jusqu’à la maison jaune. Il y avait même des photos de cette maison, prises à la sauvette. Elle était jaune mais, deux ans plus tard, je l’ai trouvée repeinte en blanc.

– Et qu’en avez-vous fait?

– Le grand problème, c’est que l’Unmik n’avait pas de juridiction sur l’Albanie. Impossible de faire une demande officielle. Pour tenter de vérifier certaines informations du dossier, j’ai passé la frontière en touriste, dans une voiture banalisée. Mon traducteur s’appelait Lulzim Basha, il travaillait pour le Tribunal pénal international pour l’ex-Yougoslavie (TPIY). Plus tard, il est devenu ministre des Travaux publics en Albanie et je l’ai entendu l’an dernier déclarer que toute cette histoire d’organes était n’importe quoi. Or je sais qu’il sait. Il était avec moi. Il avait le dossier.

NTERVISTA- Lulzim Basha, ministër i Republikës së Shqipërisë, ka qenë përkthyesi i të vetmit hetues të huaj, që ka arritur të hyjë (pa mandat ligjor) në shtëpinë e përfolur këto ditë në raportin që ka shokuar Europën, ku flitet për implikim të kryeministrit Thaçi mes të tjerash në trafik organesh. José Pablo Baraybar, antropolog ligjor, me origjinë peruane, njëzet vitet e fundit ka punuar si ekspert i OKB-së, mbi shumicën e skenave të krimeve të luftës dhe genocidit të planetit: Haiti, Ruanda, Bosnje, Kroaci dhe në Kosovë. Në këtë intervistë dhënë dje për gazetën Le Temps, Baraybar, shpjegon përpjekjen e tij për të hyrë në të ashtuquajturën "shtëpi e verdhë" (tashmë e lyer me të bardhë) në veriun e Shqipërisë. Ai ka hyrë në Shqipëri bashkë me përkthyesin e tij pa mandat kontrolli, njëherë si turistë, "por na kuptuan" sic shprehet peruani dhe më pas si "inxhinierë rrugësh". Përkthyesi është... Lulzim Basha, aktualisht ministër i brendshëm i Shqipërisë. "E kam dëgjuar vitin e kaluar të thotë se gjithë kjo histori e organeve ishte broçkulla. Ndërkohë që unë e di që ai di. Ai ishte me mua. Ai kishte dosjen" - thotë antropologu i njohur. Dhe jo vetëm kaq. Përkthyesi ka qenë aq i zellshëm sa ka spiunuar edhe çfarë prokurori që shoqëroi Baraybar dhe Bashën në vizitën e dytë, u mësonte banorëve të deklaronin.. Më poshtë, intervista e plotë e José Pablo Baraybar dhënë për Le Temps:

José Pablo Baraybar, antropolog ligjor, me origjinë peruane, njëzet vitet e fundit ka punuar si ekspert i OKB-së, mbi shumicën e skenave të krimeve të luftës dhe genocidit të planetit: Haiti, Ruanda, Bosnje, Kroaci dhe sigurisht Kosovë. Atje, ai ka drejtuar nga 2002 në 2007, OMPF-në (Byroja e Kërkimit të të Zhdukurve dhe e Mjekësisë Ligjore). OMPF është krijuar nga Misioni i Kombeve të Bashkuara UNMIK. Në 5 vjet, nëpërmjet zhvarrimeve dhe identifikimeve, shërbimet e tij kanë çuar të paktën në 2 000 listën e personave të humbur nga konflikti. Në shumicën e rasteve në bashkëpunim me Komitetin Ndërkombëtar të Kryqit të Kuq (CICR) i kanë kthyer trupat familjeve të tyre. Në të njëjtën kohë, José Pablo Baraybar ka qenë gjithashtu, ndër të parët persona të informuar për trafikun e organeve që denoncon raporti i Dick Marty dhe një nga burimet e tij.


Le Temps: Z.Baraybar, kur dhe si kanë mbërritur informacionet e para?
José Pablo Baraybar: Kishta tashmë informacione në dosjet që kam gjetur kur arrita në Kosovë, në qershor të 2002-t. Por, dy muaj më vonë, ne kemi marrë nga një burim një dosje shumë precise mbi "shtëpinë e verdhë"



Le Temps: Kush jua dërgoi juve?
José Pablo Baraybar: Nuk mund t'i përgjigjem kësaj pyetjeje. Dosja përmbante tetë dëshmi të personave që nuk njiheshin mes tyre dhe kishin marrë pjesë në transportimin e të burgosurve nëpërmjet kufirit me Shqipërinë. Disa prej tyre i kishin shoqëruar viktimat deri tek "shtëpia e verdhë". Kishte madje fotografi të kësaj shtëpie, realizuar gjatë shpëtimit. Ajo ishte e verdhë por, dy vjet më vonë e kam gjetur të lyer në të bardhë.

Le Temps: E çfarë bëtë ju?
José Pablo Baraybar: Problemi i madh, është se UNMIK nuk kishte juridiksion mbi Shqipërinë. E pamundur të bëje një kërkesë zyrtare. Prandaj, për të tentuar të verifikoja disa informacione të dosjes, unë kalova kufirin si turist, në një makinë banale (të zakonshme). Përkthyesi im quhej Lulzim Basha. Ai punonte për Gjykatën Penale Ndërkombëtare për ish- Jugosllavinë (TPIY). Më pas ai u bë Ministër i Punëve Publike në Shqipëri dhe e kam dëgjuar vitin e kaluar të thotë se gjithë kjo histori e organeve ishte broçkulla. Ndërkohë që unë e di që ai di. Ai ishte me mua. Ai kishte dosjen.



Le Temps: A ishte i frytshëm ky udhëtim?
Jo. Ne u prezantuam si inxhinierë të ngarkuar për të ndërtuar një rrugë. Ne bëmë pyetje në kampet e UÇK. Qëllimi ynë kryesor ishte varreza e Bicajt, në jug të Kukësit ku sipas dosjes gjendeshin trupa serbesh të Kosovës. Por na kuptuan dhe na u desh të iknim pa mundur të shkonim në Bicaj.



Le Temps: Më së fundi si mundet ju të kontrolloni Shtëpinë e Verdhë në shkurt të 2004?
Kjo ka qene shume e komplikuar. Na u desh të bindnim TPIY që s'ishte e interesuar aspak per kete çështje. Por vetem ajo mund te merrte autorizimin per te punuar ne Shqiperi. Perfaqesuesi amerikan ne Prishtine gjithashtu nuk ishte i interesuar.

Le Temps: Dhe çfare gjetët ju?
Puna ishte tmerresisht e veshtire. Këtë herë ne ishim të shoqëruar nga nje prokuror shqiptar qe nuk rreshtte së thëni se po humbnim kohën kot, se ishte shumë vonë, se duhet të ktheheshim etj. Sipas përkthyesit tim prokurori ju thoshte banoreve te shtepise (Familja Katuci) se si duheshin t'i pergjigjeshin pyetjeve tona. Gjetem ne nje kosh plerash pas shtepise qese me medikamente, kryesisht qetesues muscular, shiringa, biles dhe nje instrument transfuzioni. E gjitha kjo ne mes te asgjese. Ishte e paimagjinueshme qe ata banorë fshati të dinin te perdornin keto materiale. Prokurori shqiptar insistonte qe duhet te iknim. Ne patem akoma kohen te benim nje eksperiment me Luminol, nje produkt qe evidenton gjurmet e gjakut. Ne pame qartesisht dy linja ne kendin e djathte ne dhomen kryesore sikurse ne te gjitha anet e nje tavoline. Kishte gjithashtu gjurme ne mure. Ne nuk provuam ta merrnim nje pjese nga kjo sepse nuk kishim mjetet dhe Luminoli nga ana tjeter neutralizon elementet e gjurmes.



Le Temps: Dick Marty ju akuzon per mungese profesionalizmi ne kete kontroll....
Toni i raportit te tij ne kete episod eshte pak i forte dhe mund te interpretohet ne menyra te ndryshme. Do te deshiroja te kuptoja qe ai evokon kushtet shume te veshtira ne te cilat ne kemi punuar. Sepse e di qe une jam nje profesionist I mire dhe ne kemi bere nje pune shume profesionale duke patur parasysh kushtet.



Le Temps: Sipas mendimit tuaj çfare ka ndodhur ne kete Shtepine e Verdhe. Dick Marty
sygjeron qe ishte nje vend tranziti, torturash dhe testesh mjekesore por jo heqje organesh qe
duhet te kete ndodhur ne Fushe-Kruje prane aeropoprtit te Tiranes..
Eshte shume e veshtire ta thuash duke u nisur nga te dhenat qe mundem te mblidhnim. Do te duhej te mund te krahasonim: Te njejtat te dhena nese ekzistonin edhe ne shtepi te tjera ne Shqiperi te zgjedhura rastesisht. Eshte normale te gjesh gjurme qe mund te ishin gjak deri mbi mure dhe qe familja thote se kjo është per shkak se nje grua ka lindur atje?? E pastaj thone ne vazhdim ishte sepse ata vrisnin kafshe gjate dimrit ne dhome?? Por s'me mbush mendjen qe ky vend te kete qene nje klinikë. Duke pare izolimin e tij nuk ishte vendi ideal per te nxjerre dhe per te hequr veshka. Por eshte e mundur qe aty i pergatisnin njerzit. Per sa i perket mureve te mbuluar me gjak ne kemi gjetur në shume vende te tjera krimi ne Kosove.



Le Temps: Dick Marty thote qe te dhenat tuaja jane shkaterruar nga TPIY. Eshte e vertete?
I kam patur dhe une keto informacione dhe kjo nuk me habit. Ne 1999 police gjermane te derguar ne Kosove nga ana e TPIY mblodhen 400 kampione ADN-je dhe i derguan ne Gjermani. Ne 2002-shin i kam kerkuar keto ekzemplarë per identifikime. Gjermanet thane: sapo i shkaterruam, TPIY na tha qe mund ta benin kete gje.


Le Temps: Pas kontrollit te Shtepise se Verdhe çfare bete ju?
Nuk kisha asgje per te bere. Gjithcka ishte ne duart e TPIY.



Le Temps: E perse TPIY nuk beri asgje?
Eshte e çuditshme qe ish-prokuroria (Carla Del Ponte) publikon nje liber ku flet per kete, nderkohe qe ajo mundej te hapte nje hetim kur ajo ishte ne detyrë para 2007-es dhe kur gjykata duhet te perfundonte hetimet e saj. Ne e beme punen tone. Ata do te thone qe nuk kishin juridiksion mbi Shqiperine. Por sikur kjo t'ju interesonte, ata mund te ishin më aktiv. Ashtu sikurse ato mund te hetonin mbi 470 te zhdukurit pas mberritjes se KFOR-it.


Le Temps: Si e shpjegoni qe e verteta do kaq shume kohe qe te dalë?
Nuk e dija sot e kesaj dite se cila ishte strategjia e gjykates mbi Kosoven. Ata hetuan shume pak dhe dy akuzat e vetme te tyre nuk dhane asgje. Duhet thene qe policia e OKB ishte nje fatkeqesi. Ti ishe nje agjent qarkullimi ne Zvicer apo ne Angli dhe ja per gjashte muaj ne Kosove ngarkoheshe per nje hetim mbi krimet e luftes... Nga do t'ja filloje, çfare do te beje? Ne menyre me te pergjithshme, si mund te besh nje hetim mbi vendin qe te mirepret, ku drejtuesit kontrollojne vendin ku ti punon? A do te arrish dot te ekuilibrosh gjithçka ti ke kunder tyre? Njehere isha ne Prishtine me nje perfaqesues special te OKB-se, - nuk po jap emer - duke diskutuar per nje krim per te cilin UCK-ja ishte pergjegjese. Ai me tha: "Është Thaci aty te dera po pret, ai ndoshta vjen te me flase per te njejten gje si ty. A mund te dalesh nga porta mbrapa?" Eshte real-politikë, e kuptoj por nje krim eshte nje krim.

*Marrë nga gazeta "Le temps", një nga gazetat më të rëndësishme të Zvicrës.

META:BERISHA IK

http://www.youtube.com/watch?v=hRsvilt1vhQ

Gjatë fjalës së tij në protestën e LSI, për përvjetorin e tragjedisë së Gërdecit, kreu, Ilir Meta kërkoi largimin e Kryeministrit Berisha duke theksuar se me të në pushtet, shteti do të ketë vetëm ...

Fatos Klosi: Zhgënjyem ata që na besuan

Pakti me Berishën, Klosi: Zhgënjyem ata që na besuan

F.Braushi | 08/07/2009 |Shekulli on line

[ posto kete artikull ne faqet me poshte ]

• del.icio.us
• blinklist
• digg
• Facebook

• Furl
• ma.gnolia
• Newsvine
• Pownce

• reddit
• StumbleUpon
• Technorati
• Twitter

Anëtari i kryesisë së LSI-së, Fatos Klosi, deklaroi dje se pakti me Berishën ishte i gabuar dhe i dëmshëm, si për interesat e vendit, ashtu dhe për interesat e LSI-së

TIRANË - Zëvendëskryetari i LSI-së, Pëllumb Xhufi, nuk ka qenë i vetmi drejtues i lartë i kësaj force, që nuk e ka kapërdirë dot një marrëveshje bashkëqeverisjeje me kreun e Partisë Demokratike, Sali Berisha.

Kështu, përveç Xhufit, guximin për të dalë kundër një vendimmarrjeje të tillë e ka marrë edhe anëtari i kryesisë së kësaj force, Fatos Klosi, i cili për shkak të ashpërsisë së qëndrimit dhe argumenteve të tij, ka provokuar dhe një debat të hapur, si me sallën, ashtu edhe me vetë kryetarin Ilir Meta dhe me nënkryetarin e saj, Dritan Prifti, debat që në disa momente ka dalë edhe jashtë kontrollit, ku natyrisht, nuk kanë munguar akuzat ndaj tij si i blerë nga Rama.

Pavarësisht se i ndërprerë disa herë në fjalën e tij, Klosi, falë "përkujdesjes" së kreut të LSI-së, Ilir Meta, ka mundur të përcjellë deri në fund mesazhin e tij, se një marrëveshje bashkëqeverisje me Berishën, është kundër së majtës dhe në të mirë vetëm të Berishës dhe klaneve të tij.

"Më duket një përfundim shumë euforik dhe uroj që ashtu të jetë, por e them me bindje se partia, që do të përfitojë nga ky qëndrim, mbase përsëri emrin do ta ketë LSI, por nuk do të jetë më ajo LSI-ja për të cilën punuam dhe ëndërruam për të bërë gjëra të mira", - tha ish-kreu i SHIK-ut, Fatos Klosi.

Në vijim të këtij qëndrimi, në një klimë aspak miqësore të krijuar në sallë, ai i ka kujtuar Metës, anëtarëve të kryesisë dhe gjithë sallës, faktin se kushdo që ka bashkëpunuar më parë me Berishën, ka dalë i humbur, duke paralajmëruar në këtë mënyrë një fund të keq edhe për qeverisjen që po ngjizet mes Metës dhe Berishës.

"Vendimi për të bashkëpunuar me Berishën në qeverisjen e vendit, sipas meje, është i gabuar dhe i dëmshëm, si për interesat e vendit, ashtu dhe për interesat tona. Ky vendim, na vë neve në atë pozicion, për të cilën ne i kritikuam ashpër ata që për interesat e tyre kanë bashkëpunuar me Berishën.

Dua të them se kush ka bashkëpunuar me Berishën, e ka ngrënë", - shtoi Klosi. Por, mbi të gjitha, ai ka theksuar se kjo marrëveshje ka zhgënjyer të gjithë ata qytetarë që kanë votuar LSI-në dhe që deri më tani i kishin besuar asaj, se ajo ishte forca e vetme, që bënte opozitë të vërtetë ndaj Berishës.

Sipas tij, nuk është normale që, për shkak të inateve dhe debateve me PS-në, LSI-ja të shkojë dhe të bashkëpunojë me Berishën. "Me këtë vendim, me siguri që i kemi zhgënjyer të gjithë ata që na kanë besuar se ne ishim vërtet në ballë të luftës kundër Berishës.

Më shumë se gjysma e shqiptarëve votuan kundër Berishës, dhe ata shqiptarë që unë thirra të bashkohen me LSI-në, pasi kështu do ta kishin më lehtë të luftonin Berishën. Tani do të më duhet t'u kërkoj falje atyre. Nuk mund t'u mbrohen interesat e vendit tek Berisha nga ata dy apo tre ministra që do futen nga ana jonë në këtë kabinet.

Armiqësia që ka treguar PS-ja ndaj nesh nuk duhet të na detyrojë që të flemë me mullixhinë po s'patëm qejf ne vetë. Ne, kështu po ia fusim jo vetëm Edit, por gjithë bazës së socialistëve", - tha Klosi.

Sipas tij, argumenti me të cilin po shoqërohet ky vendim, që ka të bëjë me interesat kombëtare për të nxjerrë vendin nga kriza, nuk qëndrojnë. "Në krizë nuk është Shqipëria, në krizë është qeveria aktuale që ka në kurriz ngjarje të tilla si Gërdeci, korrupsionin e madh në rrugën e kombit, e shumë të tjera".

Pas fjalës së tij, Klosi është kërcënuar nga disa përkrahës të Ilir Metës, që gjendeshin në sallë, ndërkohë që vetëm ndërhyrja e Spartak Brahos ka shmangur një përplasje fizike mes tyre në sallë.

Debatet

Fatos Klosi:

"Më duket një përfundim shumë euforik dhe uroj që ashtu të jetë, por e them me bindje se partia që do të përfitojë nga ky qëndrim,-j mbase përsëri emrin do ta ketë LSI, por nuk do të jetë më ajo LSI-ja për të cilën punuam dhe ëndërruam për të bërë gjera të mira".

Ndërhyrje nga salla

Klosi:

"Po të doni unë e le fjalën në mes, por unë i vetëm nuk ju prish punë"

Meta:

"Fatos, të lutem vazhdo, fol me qetësi, me gjithë argumente dhe ju lutemi të gjithëve të ruani gjakftohtësinë, sepse kemi ardhur të dëgjojmë argumentet. I lini brohoritjet".

Klosi:

"Vendimi për të bashkëpunuar me Berishën në qeverisjen e vendit, sipas meje, është i gabuar dhe i dëmshëm, si për interesat e vendit, ashtu dhe për interesat tona. Ky vendim na vë neve në atë pozicion, për të cilin ne kritikuam ashpër ata që, për interesat e tyre, kanë bashkëpunuar me Berishën. Dua të them se kush ka bashkëpunuar me Berishën, e ka ngrënë".

Meta:

"Ju lutem ruani qetësinë dhe mos bini pre e provokimeve. Unë dua të dëgjoj argumentet e Fatos Klosit dhe unë do jap argumentet e mia. Unë nuk dua që të më duartrokisni, as për mua dhe as për të".

Klosi:

"Nuk mund t'u mbrohen interesat e vendit tek Berisha nga ata dy apo tre ministra që do futen nga ana jonë në këtë kabinet. Armiqësia që ka treguar PS-ja ndaj nesh, nuk dua të na detyrojë që të flemë me mullixhinë po s'patëm qejf ne vet. Ne kështu po ia fusim jo vetëm Edit, por gjithë bazës së socialistëve.

Gjithashtu, më ka shokuar dhe ngutja me të cilën u ndërmor ky hap. Në mbledhjen e kryesisë, ne kritikuam Dritanin për deklaratat e emocionale të tij. Së pari, ngutja cenoi thelbin e procesit zgjedhor".

Klosi debaton me Priftin

"Të lutem Dritan, se ty të kam dëgjuar, s'kam nevojë të dëgjoj prapë"

Meta:

"Kam një pyetje për ty Fatos. Në rast se nuk marrim pjesë në qeveri, çfarë bëjmë?"

Klosi:

"Unë nuk kam menduar për këtë. Por mund të them që tani një zgjidhje: të krijojmë një qeveri teknike, që të realizojmë një reformë zgjedhore dhe që, pas një viti, të bëjmë zgjedhje".

Supplier Under Scrutiny on Arms for Afghans

http://www.nytimes.com/2008/03/27/world/asia/27ammo.html?scp=2&sq=albania&st=nyt

New York Times
By C. J. CHIVERS

Published: March 27, 2008

This article was reported by C. J. Chivers, Eric Schmitt and Nicholas Wood and written by Mr. Chivers.

Since 2006, when the insurgency in Afghanistan sharply intensified, the Afghan government has been dependent on American logistics and military support in the war against Al Qaeda and the Taliban.

But to arm the Afghan forces that it hopes will lead this fight, the American military has relied since early last year on a fledgling company led by a 22-year-old man whose vice president was a licensed masseur.

With the award last January of a federal contract worth as much as nearly $300 million, the company, AEY Inc., which operates out of an unmarked office in Miami Beach, became the main supplier of munitions to Afghanistan’s army and police forces.

Since then, the company has provided ammunition that is more than 40 years old and in decomposing packaging, according to an examination of the munitions by The New York Times and interviews with American and Afghan officials. Much of the ammunition comes from the aging stockpiles of the old Communist bloc, including stockpiles that the State Department and NATO have determined to be unreliable and obsolete, and have spent millions of dollars to have destroyed.

In purchasing munitions, the contractor has also worked with middlemen and a shell company on a federal list of entities suspected of illegal arms trafficking.

Moreover, tens of millions of the rifle and machine-gun cartridges were manufactured in China, making their procurement a possible violation of American law. The company’s president, Efraim E. Diveroli, was also secretly recorded in a conversation that suggested corruption in his company’s purchase of more than 100 million aging rounds in Albania, according to audio files of the conversation.

This week, after repeated inquiries about AEY’s performance by The Times, the Army suspended the company from any future federal contracting, citing shipments of Chinese ammunition and claiming that Mr. Diveroli misled the Army by saying the munitions were Hungarian.

Mr. Diveroli, reached by telephone, said he was unaware of the action. The Army planned to notify his company by certified mail on Thursday, according to internal correspondence provided by a military official.

But problems with the ammunition were evident last fall in places like Nawa, Afghanistan, an outpost near the Pakistani border, where an Afghan lieutenant colonel surveyed the rifle cartridges on his police station’s dirty floor. Soon after arriving there, the cardboard boxes had split open and their contents spilled out, revealing ammunition manufactured in China in 1966.

“This is what they give us for the fighting,” said the colonel, Amanuddin, who like many Afghans has only one name. “It makes us worried, because too much of it is junk.” Ammunition as it ages over decades often becomes less powerful, reliable and accurate.

AEY is one of many previously unknown defense companies to have thrived since 2003, when the Pentagon began dispensing billions of dollars to train and equip indigenous forces in Afghanistan and Iraq. Its rise from obscurity once seemed to make it a successful example of the Bush administration’s promotion of private contractors as integral elements of war-fighting strategy.

But an examination of AEY’s background, through interviews in several countries, reviews of confidential government documents and the examination of some of the ammunition, suggests that Army contracting officials, under pressure to arm Afghan troops, allowed an immature company to enter the murky world of international arms dealing on the Pentagon’s behalf — and did so with minimal vetting and through a vaguely written contract with few restrictions.

In addition to this week’s suspension, AEY is under investigation by the Department of Defense’s inspector general and by Immigration and Customs Enforcement, prompted by complaints about the quality and origins of ammunition it provided, and allegations of corruption.

Mr. Diveroli, in a brief telephone interview late last year, denied any wrongdoing. “I know that my company does everything 100 percent on the up and up, and that’s all I’m concerned about,” he said.

He also suggested that his activities should be shielded from public view. “AEY is working on a moderately classified Department of Defense project,” he said. “I really don’t want to talk about the details.”

He referred questions to a lawyer, Hy Shapiro, who offered a single statement by e-mail. “While AEY continues to work very hard to fulfill its obligations under its contract with the U.S. Army, its representatives are not prepared at this time to sit and discuss the details,” he wrote.

C. J Chivers reported from Nawa, Afghanistan, Russia and Ukraine; Eric Schmitt from Washington and Miami Beach; and Nicholas Wood from Tirana, Albania. Reporting was contributed by Alain Delaquérière and Margot Williams from New York, James Glanz from Baghdad, and Stefanos Evripidou from Cyprus.

Translation from gazeta Shqip

Afera shqiptare e municioneve

Artikulli i plotë i gazetës prestigjioze "New York Times". Të gjitha akuzat për korrupsion ndaj zyrtarëve të lartë në Shqipëri

Që nga 2006, kur kryengritja në Afganistan u intensifikua, qeveria afgane ka qenë e varur nga logjistika dhe mbështetja ushtarake amerikane në luftën kundër Al Kaedës dhe talebanëve. Por, për armatosjen e forcave afgane që shpresohej se do të udhëhiqnin këtë luftë, ushtria amerikane është mbështetur që në fillim të vitit të shkuar në një kompani pa eksperiencë, të kryesuar nga një 22-vjeçar, zëvendëspresident i të cilit ishte një masazhator i licencuar. Me fitimin e një kontrate federale, janarin e shkuar me vlerë rreth 300 milionë dollarë, kompania AEY INC, me zyra në Majami, u bë furnizuesja më e madhe me armë për ushtrinë dhe policinë afgane. Që atëherë, kompania ka siguruar municione 40-vjeçare, apo edhe më të vjetra, në pako thuajse të dekompozuara, sipas asaj që është zbuluar nga ekzaminimet e bëra nga vetë "Nju Jork Tajms" dhe intervistat me zyrtarë amerikanë dhe afganë. Pjesa më e madhe e municioneve vijnë nga depot e vjetëruara të bllokut komunist, përfshirë edhe sasitë që Departamenti Amerikan i Shtetit dhe NATO e kanë përcaktuar si të pasigurt dhe të skaduar dhe kanë shpenzuar miliona dollarë për ta shkatërruar. Në blerjen e municioneve, kontraktori ka punuar gjithashtu me persona dhe kompani të përfshira në listën federale të entiteteve të dyshuara për trafik të paligjshëm armësh. Për më tepër, dhjetëra miliona armë dhe plumba janë prodhuar në Kinë duke e bërë kështu blerjen e tyre një dhunim të mundshëm të ligjit amerikan. Ndërkohë që është regjistruar një bisedë sekrete e presidentit të kompanisë, Efraim E. Diveroli, që linte të kuptohej për korrupsion në blerjen nga kompania e tij të më shumë se 100 milionë plumbash të vjetëruar në Shqipëri. Këtë javë, pas hetimeve të përsëritura të gazetës në lidhje me aktivitetin e AEY-s, ushtria pezulloi kompaninë nga lidhja e kontratave federale në të ardhmen, duke cituar sasitë e municionit kinez dhe duke pretenduar se Diveroli ka mashtruar ushtrinë duke thënë se municionet ishin hungareze. Diveroli, i pyetur nëpërmjet telefonit, tha se ai nuk ishte në dijeni të veprimit. Ushtria planifikon të njoftojë kompaninë e tij me postë zyrtare, të enjten, sipas një korrespondence të brendshme të siguruar nga një zyrtar i ushtrisë. Por, problemet me municionet ishin të dukshme në vende si Nawa, Afganistan, një zonë kjo në afërsi me kufirin pakistanez, ku një kolonel afgan teksa kontrollonte municionet në dyshemetë e pista të stacionit të tij të policisë. Menjëherë pas mbërritjes atje, kutitë me municion ishin shqyer dhe përmbajtja e tyre u derdh, duke zbuluar se municioni ishte prodhuar në Kinë në 1966-ën. "Këtë na japin ata për të luftuar", tha koloneli Amanuddun, që ashtu si shumë afganë të tjerë, ka vetëm një emër. "Kjo na shqetëson sepse pjesa më e madhe e tij është e padobishme". Municioni, me kalimin e kohës, shpesh bëhet më pak i fuqishëm, më pak i besueshëm dhe mund të dalë lehtësisht jashtë kontrollit. AEY është një nga ato shumë kompani të panjohura më parë, që kanë prosperuar që nga 2003-shi, kur Pentagoni filloi të nxirrte nga arkat e tij miliona dollarë për të trajnuar dhe pajisur forcat vendase në Afganistan dhe Irak. Shfaqja e saj nga asgjëja e bën atë një shembull të suksesshëm të promovimit që administrata Bush u bën kontraktuesve privatë si elementë integralë të strategjisë ushtarake. Por, një ekzaminim i të shkuarës së AEY-së, nëpërmjet intervistave në vende të ndryshme, rishikim i dokumenteve konfidenciale të qeverisë dhe ekzaminimi i municioneve, bën të ditur se zyrtarët e kontraktimeve në ushtri kanë qenë nën presion për të armatosur trupat afgane, duke lejuar që edhe një kompani joeksperte të hyjë në botën e vështirë të tregtisë ndërkombëtare të armëve për llogari të Pentagonit, dhe e bën këtë nën inspektimin e mbikëqyrjen minimale dhe nëpërmjet një kontrate të vagët me shumë pak kufizime. Përveç pezullimit të kësaj jave, AEY është nën hetimin e inspektorit të Përgjithshëm të Departamentit të Mbrojtjes dhe nga agjencia e Emigracionit dhe Doganave, hetime të nisura këto pas ankesave në lidhje me cilësinë dhe origjinën e municioneve dhe armatimeve që ajo ka siguruar dhe akuzave për korrupsion. Diveroli, në një intervistë të shkurtër telefonike vitin e shkuar, mohoi të kishte bërë gabime. "Unë e di se kompania ime ka bërë gjithçka ashtu siç duhet dhe unë shqetësohem vetëm për këtë", tha ai. Ai gjithashtu sugjeroi se aktivitetet e tij duhet të mbaheshin larg vëmendjes së publikut. "AEY po punon mbi një projekt të klasifikuar si sekret nga Departamenti i Mbrojtjes", tha ai. "Unë vërtet nuk dua të flas për detaje". Ai i devijoi pyetjet drejt një avokati, Hy Shapiro, që ofroi një deklaratë të vetme me e-mail. "Për sa kohë që AEY vazhdon të punojë shumë për të përmbushur detyrimet e përcaktuara në kontratën e saj me ushtrinë amerikane, përfaqësuesit e saj nuk janë të gatshëm të ulen dhe të diskutojnë mbi detajet", shkruan ai. Pas pezullimit të kontratës, as Diverol dhe as kompania e tij nuk mund të vazhdojnë më punën deri sa ushtria të zbardhë gjithçka. Por, ai do të lejohet të sigurojë sërish municione mbi bazën e kontratës me Afganistanin, sipas një korrespondence të brendshme ushtarake. Në janar, oficerët amerikanë në Kabul, të shqetësuar për armatimet dhe municionet që vinin nga AEY, kontaktuan me zyrtarë të arsenalit të ushtrisë në Rock Island, në Illinois, dhe ngritën mundësinë e dhënies fund të kontratës. Zyrtarët e autoritetit të përcaktimit të kontratave, pas takimit me drejtues të AEY-së në fund të shkurtit, thanë se ata po përmirësonin standardet e paketimit për municionet që dërgoheshin në luftë. Sërish pas atij takimi, AEY dërgoi një tjetër ngarkesë prej rreth një milion pakosh në Afganistan, që komanda ushtarake në Afganistan i konsideroi nën standardet e duhura. Koloneli Dejvid G. Johnson, zëdhënës i komandës, tha se nuk kishte të dhëna për funksionim të keq të municionit, një pjesë e të cilit nuk ishte në gjendje edhe aq të keqe, ndaj ushtria nuk kishte vendosur ta nxirrte atë jashtë përdorimit. "Përgjigjja jonë e ndershme është se municioni është i një cilësie jo fort të dëshirueshme; municioni nuk duket se plotëson standardet me të cilat shumë prej nesh janë mësuar" , tha koloneli Xhonson. "Ne nuk jemi të kënaqur me mënyrën se si ai është sjellë dhe shpërndarë". Disa zyrtarë thanë se problemet do të ishin evituar nëse ushtria do të kishte firmosur kontrata dhe do të kishte ekzaminuar ofertuesit me më shumë kujdes. Sipas të dhënave, kontratat e AEY që nga 2004 kanë një vlerë prej më shumë se një të tretën e një miliard dollarëve. Diveroli jep një shifër më të lartë. Ai pretendon se bën 200 milionë dollarë biznes çdo vit. Zyrtarë të ushtrisë dhe qeverisë flasin në kushte anonimiteti për shkak të hetimeve që vazhdojnë, kur pyeten se si Diveroli dhe një grup i vogël i përbërë kryesisht nga 20-vjeçarë pa eksperiencë në ushtri apo prokurim, ka marrë përsipër një punë kaq të rëndësishme. "Shumë prej nesh bëjnë të njëjtën pyetje", thotë një zyrtar i lartë i Departamentit të Shtetit. "Si mundën këta djem të shtien në dorë një biznes të tillë".

Βορειοηπειρώτες καταγγέλλουν υφαρπαγή της περιουσίας τους

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_887977_11/11/2007_248561

Το αλβανικό κράτος δεν σέβεται τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις

Της Μαριας Δεληθαναση

Υφαρπαγή των ελληνικών περιουσιών στη Ν. Αλβανία καταγγέλλουν οι σύλλογοι Βορειοηπειρωτών, ενώ ακόμη και σε δύο περιπτώσεις που τα δικαστήρια έχουν τελεσιδικήσει υπέρ των Ελλήνων οι αποφάσεις δεν έγιναν σεβαστές και οι περιουσίες δεν τους επιστράφηκαν. Την ίδια στιγμή δεκάδες δικαστικές αποφάσεις επιδικάζουν την παραχώρηση τεραστίων εκτάσεων σε Αλβανούς.

Αυτό γίνεται με δύο τρόπους: στην περιοχή της Χειμάρρας με την κλασική μέθοδο των καταπατήσεων γης που ανήκει σε Βορειοηπειρώτες με βάση ξεκάθαρους τίτλους πριν από το 1945. Στην περιοχή δεν είχαν πατήσει οι Οθωμανοί και οι ιδιοκτησίες ήταν διαμοιρασμένες στη γηγενή κοινότητα από αιώνες. Συγκεκριμένα, κύριοι ιδιοκτήτες ήταν Χειμαρριώτες, η ελληνική κοινότητα και η εκκλησία. Ομως, όπως σημειώνει ο Γ.Γ. της Ενωσης Χειμαρριωτών κ. Φρέντι Μπελέρης, μετά την κατάρρευση του προηγούμενου πολιτικού συστήματος δεν λύθηκε το περιουσιακό με επιστροφή των εκτάσεων στους πρότερους ιδιοκτήτες -όπως έγινε στα υπόλοιπα κράτη του ανατολικού μπλοκ, με αποτέλεσμα, με διάφορα τεχνάσματα να γίνεται υφαρπαγή των περιουσιών.

Στις αναγνωρισμένες μειονοτικές περιοχές των Αγίων Σαράντα, του Αργυροκάστρου και της Δρόπολης η υφαρπαγή της πατρογονικής γης γίνεται με την εφαρμογή δύο νόμων, που αποκλείουν τη δίκαιη κατανομή της στους μειονοτικούς πληθυσμούς. Επί οθωμανικής αυτοκρατορίας, η γη ήταν ιδιοκτησία διαφόρων αγάδων. Στη συνέχεια, η γη μεταβιβάσθηκε στους κομμουνιστικούς συνεταιρισμούς. Στη μετακομμουνιστική Αλβανία μοιράζεται σύμφωνα με τη σημερινή σύνθεση του πληθυσμού (όπου πλειοψηφούν οι Αλβανοί, καθώς οι περισσότεροι Βορειοηπειρώτες έχουν μεταναστεύσει) και όχι με την ιστορική. Το αποτέλεσμα είναι οι Ελληνες να αποστερούνται της πατρογονικής τους γης και στην ουσία να εκδιώκονται από τον τόπο τους. Οπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο πρόεδρος του Φόρουμ Βορειοηπειρωτών κ. Αλκης Παππάς, ενώ το 1995 οι δήμαρχοι σε Αγ. Σαράντα, Δέλβινο, Χειμάρρα και Αργυρόκαστρο ήταν Ελληνες, δέκα χρόνια αργότερα μόνο ο δήμαρχος Χειμάρρας είναι Ελληνας κι αυτός «με το ζόρι».

Κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ενδεικτικά της κατάστασης που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Βορειοηπειρώτες, για την οποία έχουν επισήμως διαμαρτυρηθεί στους αρμόδιους φορείς του αλβανικού κράτους, στην ελληνική πρεσβεία στα Τίρανα, στο αρμόδιο γραφείο της Ε.Ε στα Τίρανα και την αμερικανική πρεσβεία.

Στο χωριό Δρυμάδες στην περιοχή Δραλαίος, με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου επί πρωθυπουργίας Ιλίρ. Μέτα το 2001 παραχωρήθηκε στην εταιρεία «Καμπέρη» έκταση 400.000 τ.μ., που είχε εμπλακεί στο σκάνδαλο των παρατραπεζών, για να αποζημιώσει (κατά την επίσημη δικαιολογία) τους θιγμένους από τις παρατράπεζες. Ο κύριος μέτοχος της εταιρείας είναι πολιτικός φίλος του κυρίου Μέτα.

Στο χωριό Νίβιτσα, στην περιοχή Κακομαία, παραχωρήθηκε επί κυβερνήσεως Φάτο Νάνο το 2004 στην εταιρεία «Μεντιτερανέο» έκταση 50.000 τ.μ.

Δικαίωση

Στους Δρυμάδες, ο αδερφός και ο γαμπρός του κ. Ζαμπίτ Μπρόκαϊ, πρώην βουλευτή του Σοσιαλιστικού κόμματος και πρώην υπ. Αμυνας, κατέλαβαν το 1992 ιδιοκτησία της οικογένειας Ζούπα. Μετά από πολυετή δικαστικό αγώνα η οικογένεια δικαιώθηκε στο ανώτατο δικαστήριο της Αλβανίας, όμως η περιουσία δεν έχει επιστραφεί ακόμη στους νόμιμους ιδιοκτήτες της.

Στις 26 Σεπτεμβρίου στη Χειμάρρα, στην περιοχή Πόρτο Παλέρμο, αποκαλύφθηκε ότι μια έκταση 8.500.000 τ.μ. έχει περιέλθει με δικαστική απόφαση στην ιδιοκτησία του κ. Αναστάση Τσάνη, ο οποίος κατάγεται από την περιοχή και ζει στα Τίρανα. Ο κ. Τσάνι βάσισε τη διεκδίκησή του σε μία αίτηση προγόνου του το 1938 προς την τράπεζα της Ρώμης για χορήγηση δανείου για αγορά εδαφικής έκτασης. Ο δήμαρχος της Χειμάρρας κ. Βασίλης Μπολάνος προσέφυγε κατά της πρωτόδικης απόφασης. Ομως το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, χωρίς να κληθούν κατά την εξέταση της υπόθεσης ο δήμος Χειμάρρας, το δασαρχείο και οι δικαιούχοι της έκτασης. Ο δήμος Χειμάρρας και το Κόμμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προχώρησαν σε πολιτική καταγγελία της απόφασης.

Τουριστικό χωριό

Ολη η ιστορία άρχισε, σύμφωνα με τους Βορειοηπειρώτες, όταν η αυστριακή εταιρεία «Ρόγκνερ» εκδήλωσε την πρόθεση, όπως αποκαλύφθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου, να χτίσει στην εν λόγω περιοχή τουριστικό χωριό. Εκπρόσωποι της εταιρείας συναντήθηκαν με τον πρωθυπουργό, που επιδοκίμασε την όλη επένδυση. Ομως για την υλοποίησή της υπήρχε ένα πρόβλημα. Η έκταση ανήκε σε 150 χειμαρριωτικές οικογένειες και θα ήταν πολύ δύσκολο όλοι αυτοί οι άνθρωποι να παραχωρήσουν τα χωράφια τους στην εταιρεία. Η φερόμενη ως ιδιοκτησία του κ. Τσάνι, υποστηρίζουν οι Βορειοηπειρώτες, φαίνεται ότι ήταν η λύση.

Επειδή εμπόδιο στην υλοποίηση του σχεδίου φαίνεται να είναι ο δήμαρχος Χειμάρρας, έχει γίνει δέκτης συνεχών επιθέσεων και πιέσεων. Συγκεκριμένα, το Εθνικό Λογιστήριο του αλβανικού κράτους έχει δεσμεύσει το ποσό των 450.000 ευρώ που λαμβάνει κατ’ έτος ο δήμος Χειμάρρας από τέλη και κρατικό προϋπολογισμό. Επίσης, πριν από δύο χρόνια η Παγκόσμια Τράπεζα Επενδύσεων είχε εγκρίνει για λογαριασμό του δήμου τρία έργα, συνολικού προϋπολογισμού 2.500.000 ευρώ. Αν και τα έργα επρόκειτο να ξεκινήσουν άμεσα, σε επίσκεψη κλιμακίου της Παγκόσμιας Τράπεζας Επενδύσεων στη Χειμάρρα έγινε σαφές ότι τα έργα δεν θα χρηματοδοτηθούν αν ο δήμος Χειμάρρας δεν αποδεχθεί όλο το πρόγραμμα τουριστικής ανάπτυξης. Σημειώνεται ότι υπεύθυνος της Παγκόσμιας Τράπεζας Επενδύσεων για την Αλβανία είναι ο γαμπρός του κ. Μπερίσα.

Jepini shtetesine shqiptare hierarkut te kishes orthodokse

Note: artikulli i koha jone (me me nje titull ofendues hiresine e tij, hierarkun e kishes orthodokse) do bente mire te jepte dhe shtetasit arabe te cilet jane shpallur si terroriste e megjithate qeverite shqiptare u kane dhene shtetesine shqiptare.

Janullatosit nuk i jepet nenshtetesia shqiptare

E Shtune, 15 Shtator 2007 (Koha jone)

Kryepeshkopit te Kishes Ortodokse i mohohet nenshtetesia shqiptare. Qe prej vitit 2003, Anastasis Janullatos ka aplikuar per te marre nenshtetesine shqiptare, sipas statutit te Kishes, por kjo i eshte refuzuar nga qeveria. Ky fakt behet i ditur nga Raporti Nderkombetar mbi Lirine e Fese, i botuar dje nga Departamenti Amerikan i Shtetit, ku perfshihet edhe Shqiperia, qe i referohet te dhenave per vitin 2006. “Statuti i vitit 1954, i Kishes Ortodokse, deklaron qe kryepeshkopi i saj duhet te kete nenshtetesi shqiptare, megjithate, kryepeshkopi ishte nje nenshtetas grek, qe kerkonte nenshtetesi shqiptare. Gjate periudhes se mbuluar nga ky raport, qeveria nuk ndermori hapa ne lidhje me kerkesen e tij per nenshtetesi, paraqitur ne vitin 2003”, thuhet ne kete raport. Nderkohe qe ne disa kapituj trajtohet edhe problemi i kthimit e kompensimit te pronave te komuniteteve fetare. “Ambasada amerikane dhe qeveria e SHBA-ve ka nxitur qeverine qe te zgjidh problemin e pronave”, thuhet me tej.

Diten e djeshme, DASH, ka publikuar raportin vjetor per lirine fetare ne te gjitha vendet e botes. Ne pjesen ku flitet per Shqiperine, viheshin re kapitujt per pronat dhe respektimi e ushtrimi i te drejtes se besimit. Rasti me flagrant eshte refuzimi i nenshtetesise se kryepeshkopit Anastas Janullatos, kreut te Kishes Ortodokse shqiptare. Sipas raportit te Departamentit Amerikan te Shtetit, kerkesa eshte bere qe prej vitit 2003, duke respektuar statutin e kishes, se kryepeshkopi duhet te kete patjeter nenshtetesine e vendit ku drejton. Por, Janullatos ka nenshtetesi greke dhe ne kete menyre ka kerkuar nderrimin e saj, per te marre ate shqiptare. “Qeveria shqiptare nuk ka bere asgje per t’i dhene nenshtetesine kreut te Kishes Ortodokse”, thuhet ne kete raport.

Nje prej kapitujve eshte edhe ai per pronat e komuniteteve fetare, te cilat, sipas ligjeve duhet te kompensohen, ose t’u kthehen. Si raste flagrante permendet moskthimi i trojeve te Kishes Ortodokse dhe Komunitetit Mysliman. Madje, ky i fundit ka fituar pronen e tij ne qender te Tiranes, por nuk i jepet leja per ndertim nga bashkia dhe ka hyre ne nje konflikt disavjecar. “Ambasada e SHBA vazhdoi te nxiste qeverine qe te trajtonte pretendimet e komuniteteve fetare per pronat dhe kthimin e ndertesave, tokave dhe pronave te tjera grupeve fetare, qe i humben ato gjate regjimit komunist”, thuhet me tej ne raportin per vitin 2006. Sipas ligjit te kthimit dhe kompensimit te pronave te tilla, komunitetet fetare kane te njejtat te drejta si dhe individet private ne ceshtjet e kthimit dhe kompensimit te pronave, por komunitetet fetare vene ne pikepyetje kufizimin e sasise se kthyer te tokes deri ne 150 akra. Por eshte vene re se qeveria nuk ka krijuar nje fond te vecante per zgjidhjen e ceshtjes se pronave fetare.

Problemet

Refuzimi i nenshtetesise kryepeshkopit Janullatos

Moskthimi e kompensimi i pronave te komuniteteve fetare

Mungesa e nje ligji per fete ne Shqiperi

Refuzimi i lejeve te ndertimit te objekteve te kulteve

Deliri i nje germe

Midis shume mesazheve qe erdhen ne adrese te blogut Himara vecojme njerin qe na u duk interesant se bashku me fotografine qe na u dergua -

Reagimi rreth nje perkthimi te emrit te Gjergj Kastriotit ne guiden turistike te Himares me duket i drejte. Por kjo gje orthografike rregullohet lehte prej hartuesve te Guides. A mundet ndokush te rregulloje pamjen e kartolines ku dominon Minareja mbi Skenderbeun ? Kam pershtypjen se eshte bere nje zgjedhje e gabuar, nuk shkojne bashke keto pamje ne se duam me te vertete te nderojme heroin tone Kombetar dhe te mos tallemi me veten tone. Nje germe gjysem centimeter shkaketon termet ne opinion publik. Kurse pamja monstruoze e kartolines jo!!! Shume e cuditeshme

Stelio Papa

Shqipëria, jashtë standardeve europiane në fushën e pronësisë

I pari delegacion europian që zbarkoi në Tiranë pas marrëveshjes për fillimin e negociatave të Asociim-Stabilizimit konstatoi, në formën e vërejtjes, se ligji i pronësisë mbi tokën nuk është, të paktën, i standardeve evropiane. Një nga dy çështjet madhore të ngritura nga ky delegacion në
takimin me partnerët shqiptarë, përveç kriminalitetit, ishte pikërisht problemi i pazgjidhur, ose i zgjidhur keq, i pronësisë mbi tokën.

Pra, në qoftë se ne duam të integrohemi në gjirin e familjes së madhe europiane, duhet që legjislacionin bazë ta përafrojmë me atë të vendeve të kësaj familjeje. Në BE mund të tolerohet që disa vende të mbeten jashtë sistemit Shengen, ose sistemit monetar Euro, por askush
nuk mund të tolerojë që të hynte në të një vend, ku regjistrimi i pasurive të ishte i parregullt e i pasaktë, ku ekzistojnë hapësira të shumta për abuzime. Në fakt, që më përpara se ta ngrinin këtë problem europianët, disa nga partitë politike shqiptare, të cilat problemin e pronësisë e kanë kthyer në një flamur politik, dhe më pas edhe vetë presidenti i Republikës, e ngritën problemin në nivelin e tryezës së rrumbullakët të partive parlamentare, që konkludoi në një plan veprimesh, një projektligj dhe një kalendar, duke filluar nga viti 2002.

Tejkalimi i çdo mase kohore për miratimin e zgjidhjes përfundimtare për pronat, solli natyrshëm edhe angazhimin e OSBE-së në “rikujtimin” e shtetit shqiptar se ditët e muajt ikin, por zgjidhja ende nuk po duket në horizont. Që nga kjo kohë, gati të gjithë delegacionet europiane, që kanë ardhur për të marrë në analizë situatën e zbatimit të kërkesave të MSA-së, kanë theksuar se
shtyrja pafundësisht në kohë e problemit të përcaktimit të pronësisë mbi të patundshmen po e mban vendin tonë larg Europës.

(Gazeta Shqiptare)

Fatos Nano eshte me origjine nga Qeparoi.

( Fatos Nano promovoi një praktikë perëndimore në Shqipëri, duke u rrëfyer për origjinën familjare-
http://www.sot.com.al/index.php?option=content&task=view&id=48922&lang=

Thursday, 21 June 2007 Nga Kastriot Myftaraj - Fatos Nano, në daljen e vet në emisionin «Fakt», në Nesër Tv, më 20 qershor 2007 bëri një gjë krejt të veçantë për një politikan shqiptar, jo vetëm në historinë e tranzicionit politik të Shqipërisë, por në gjithë historinë e politikës shqiptare.Fatos Nano u shpreh se ka studiuar pemën e vet gjenealogjike deri para shumë brezash dhe madje bëri të ditur rezultatet e kërkimeve të veta, duke treguar origjinën e vet, ashtu siç e ka zbuluar ai. Fatos Nano u shpreh se nga ato që i rezultojnë atij, origjina e familjes së tij është nga Bregu, duke nënkuptuar zonën e quajtur Bregu i Detit, në bregdetin e Jonit, madje Nano specifikoi dhe fshatin, Qeparo, çka do të thotë se Nano na del me origjinë të largët nga Himara. Nano madje paraqiti të dhëna të detajuara, duke thënë se familja e tij ishte larguar nga kjo zonë në kohën e Ali Pashë Tepelenës, kur katragjyshi i tij, për të cilin Nano tha se mbante emrin e të atit të tij, Thanas, i cili katragjysh kishte mbiemrin Joano, por njihej si Thanas komiti dhe që u largua nga Bregu në kohën e Ali Pashë Tepelenës. Në fakt, Nano duhet të ketë bërë këtu një pasaktësi të vogël historike, se në kohën e Ali Pashë Tepelenës nuk përdorej fjala komit, që doli si term pas mesit të shekullit XIX, nga fjala komitet (bëhej fjalë për komitetet klandestine antiosmane), por përdorej një fjalë tjetër që Nano do ta mësonte në rast se do të kishte lexuar me vëmendje librin voluminoz e mjaft interesant të ish-këshilltarit të vet Irakli Koçollari për policinë sekrete të Ali Pashës. Gjithsesi, sipas Fatosi Nanos, ky Thanas komiti u largua nga Bregu në kohën e Ali Pashë Tepelenës se nuk donte të bashkëpunonte me Ali Pashën për nënshtrimin e Bregut dhe shkoi dhe u vendos në Hormovë të Tepelenës, ku e ndryshoi mbiemrin nga Joano në Nano, çka mund të ketë qenë një shtrembërim. Më tutje Nano nuk tha gjë, por duke ndjekur logjikën e tregimit të tij mund thuhet se ky Thanas komiti, pas shkatërrimit të Hormovës nga Ali Pasha është larguar për në Zagori, në fshatin Nokovë, ku edhe ka lindur babai i Fatosit, Thanasi....

Πολύ ζέστη

Καύσωνα που θα θυμίζει το καλοκαίρι του 1987 ζει η χώρα με τον υδράργυρο να ξεπερνά το Σαββατοκύριακο στα ηπειρωτικά τους 43 βαθμούς C και τις ελάχιστες θερμοκρασίες σταθερά πάνω από τους 25 βαθμούς. Σε υψηλά επίπεδα η κατανάλωση ρεύματος.

Σύμφωνα με την ΕΜΥ, το θερμόμετρο έως την Κυριακή θα σκαρφαλώσει στους 43 βαθμούς Κελσίου και η ζέστη θα συνοδευτεί από όλους τους επιβαρυντικούς παράγοντες: ρύπανση, άπνοια και υγρασία χωρίς μεταβολή τις νυχτερινές ώρες.

Το φαινόμενο παρατηρείται και σε άλλες βαλκανικές χώρες, όπου δεν λείπουν και τα προβλήματα και τα ατυχήματα.

Υπομονή, τι άλλο να κάνουμε!

Αλβανία: Δεκαπέντε άνθρωποι στην Κορυτσά κινδυνεύουν να υποστούν έξωση και να μείνουν άστεγοι

Δεκαπέντε άνθρωποι, που είχαν μείνει ορφανοί όταν ήταν παιδιά, οι περισσότεροι από αυτούς γυναίκες μεταξύ 20 και 40 ετών, ενδέχεται να μείνουν άμεσα άστεγοι στην Κορυτσά της νοτιοανατολικής Αλβανίας. Παρόμοια απειλή αναφέρεται ότι αντιμετωπίζουν περίπου 40 άλλοι ενήλικες, που είχαν μείνει ορφανοί όταν ήταν παιδιά, στη Σκόδρα της βόρειας Αλβανίας.

Αν πραγματοποιηθούν αυτές οι εξώσεις, χωρίς να διασφαλιστούν επαρκή εναλλακτικά καταλύματα στους πληγέντες, η Αλβανία θα παραβιάσει τις υποχρεώσεις της κατά το διεθνές και το περιφερειακό δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία.

Οι άνθρωποι που διαμένουν στη φοιτητική εστία ("konvikt" στα αλβανικά) της τεχνικής σχολής μέσης εκπαίδευσης «Ντεμίρ Πρόγκρι» στην Κορυτσά, έχουν στηριχτεί όλη τους τη ζωή σε ιδρυματική μέριμνα, καθώς δεν έχουν οικογενειακή στήριξη. Με τις σχεδιαζόμενες εξώσεις κινδυνεύουν να μείνουν στον δρόμο. Οι τοπικές αρχές, που ανακαινίζουν το κτίριο για να χρησιμοποιηθεί από φοιτητές της σχολής, δεν έχουν προβεί σε ενέργειες για να τους εξασφαλίσουν οποιαδήποτε εναλλακτική στέγη. Οι 15 αυτοί άνθρωποι ζουν σε μέρος της φοιτητικής εστίας, σε έξι δωμάτια, εδώ και πάνω από 10 χρόνια. Καθώς δεν τους διατέθηκε στέγη αφού τελείωσαν τη σχολή, συνέχισαν να διαμένουν σε δύο ορόφους του κτιρίου, που όπως αναφέρεται είναι εντελώς ερείπιο στην όψη, αλλά είναι η μοναδική τους κατοικία. Αναφέρεται ότι είναι άνεργοι ή εργάζονται ως μοδίστρες και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν ενοίκιο στην ανοικτή αγορά. Από το 1996 αγνοούνται 11 άλλοι, που είχαν μείνει ορφανοί ως παιδιά (εννέα νεαρές γυναίκες και δύο νεαροί άνδρες) και που επίσης διέμεναν κάποτε σε αυτήν τη φοιτητική εστία. Αναφορές υποδεικνύουν ότι μερικοί ίσως έγιναν αντικείμενο εμπορίας για εκμετάλλευση ως πόρνες ή στρατολογήθηκαν για εγκληματική δραστηριότητα.

«Τα ορφανά είναι εξαιρετικά ευάλωτα: στερούνται την υποστήριξη της οικογένειας, που για τους περισσότερους Αλβανούς είναι το κύριο ή το μοναδικό δίχτυ ασφαλείας τους σε δύσκολους καιρούς», επισήμανε η Νίκολα Ντάκγουερθ, Διευθύντρια του Προγράμματος Έρευνας και Δράσης της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.

«Η Διεθνής Αμνηστία αποδοκιμάζει την παράλειψη των αλβανικών αρχών να σεβαστούν και να εφαρμόσουν τις υποχρεώσεις τους προς τα παιδιά που έχουν μείνει ορφανά. Αν οι αλβανικές αρχές προχωρήσουν στις εξώσεις, στην πράξη θα νίπτουν τας χείρας τους για εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη την προστασία τους».

Η αλβανική νομοθεσία δίνει στα ορφανά προτεραιότητα στη στέγαση και την απασχόληση με την ολοκλήρωση της μόρφωσής τους στην ηλικία των 18 ετών, με σκοπό την προστασία τους και την ένταξή τους στην κοινωνία. Ωστόσο, η σημερινή κατάσταση εκατοντάδων ανθρώπων που έμειναν ορφανοί ως παιδιά δείχνει πόσο απέχει αυτή η νομοθεσία από την πραγματικότητα. Το δικαίωμα σε επαρκή στέγαση κατοχυρώνεται στο διεθνές δίκαιο, με βάση το Άρθρο 11 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτισμικά Δικαιώματα, το οποίο η Αλβανία έχει κυρώσει.

Όπως και άλλες αλβανικές πόλεις, η Κορυτσά υποφέρει από έλλειψη στέγης. Αν και ο Δήμαρχος της Κορυτσάς υποσχέθηκε πρόσφατα ότι θα δοθεί προτεραιότητα στα ορφανά και τους αναπήρους κατά τη διανομή 80 διαμερισμάτων για τους άστεγους, που θα ολοκληρωθούν φέτος, αλβανικές οργανώσεις ορφανών διαμαρτύρονται ότι οι υποσχέσεις αυτού του είδους, σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, σε γενικές γραμμές έχουν αθετηθεί.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις δημοτικές αρχές της Κορυτσάς να μην προχωρήσουν στην απειλούμενη έξωση, μέχρι να μπορέσουν να παράσχουν επαρκή εναλλακτική στέγη σε αυτούς που πλήττονται. Επιπλέον, η οργάνωση προτρέπει τις κεντρικές και τοπικές αρχές και τους διεθνείς εταίρους τους να διασφαλίσουν την εφαρμογή των νομικών υποχρεώσεων του κράτους προς όλα τα ορφανά, και να προβούν σε στοχευμένες και αποτελεσματικές ενέργειες, ως ζήτημα προτεραιότητας, για να διασφαλίσουν το δικαίωμα σε επαρκή στέγαση για τους ενήλικες που είχαν μείνει ορφανοί ως παιδιά.

Σύμφωνα με σωματεία που εκπροσωπούν ορφανούς Αλβανούς, υπάρχουν συνολικά περισσότεροι από 300 άνθρωποι που είχαν μείνει ορφανοί όταν ήταν παιδιά, οι οποίοι κατά κύριο λόγο έχουν ηλικία μεταξύ 20 και 40 ετών και ζουν σε παρόμοιες άθλιες συνθήκες σε ερειπωμένες πτέρυγες φοιτητικών εστιών σε αλβανικές πόλεις. Όπως εκείνοι στην Κορυτσά, δεν τους παρασχέθηκε στέγη μόλις τελείωσαν τη μέση εκπαίδευση, και έκτοτε οι αρχές έχουν παραλείψει να προστατεύσουν το δικαίωμά τους σε επαρκή στέγη.

«Με ελάχιστά προσόντα, συχνά άνεργοι ή επιβιώνοντας οριακά με περιστασιακή εργασία, οι ενήλικες που είχαν μείνει ορφανοί όταν ήταν παιδιά έχουν μεγάλες πιθανότητες να χάσουν εντελώς το ηθικό τους, να περιθωριοποιηθούν και να απομονωθούν από την υπόλοιπη κοινωνία σε αυτά τα 'γκέτο ορφανών'», τόνισε η Νίκολα Ντάκγουερθ.

«Αυτά τα μειονεκτήματα, σε συνδυασμό με τον κοινωνικό στιγματισμό επειδή είναι ορφανοί, μπορούν συχνά να υπονομεύσουν το δικαίωμά τους στην οικογενειακή ζωή και την ικανότητά τους να δημιουργήσουν ζεστές και σταθερές οικογένειες για τους ίδιους και για τα παιδιά τους».

Γενικές πληροφορίες

Τον περασμένο Απρίλιο, απεσταλμένοι της Διεθνούς Αμνηστίας επισκέφθηκαν διάφορες φοιτητικές εστίες στα Τίρανα και τη Σκόδρα, όπου ορισμένοι όροφοι ή πτέρυγες καταλαμβάνονται από ενήλικες που βρίσκονται σε κρατική οικιστική μέριμνα από τότε που έμειναν ορφανοί ως παιδιά. Οι απεσταλμένοι βρήκαν δωμάτια όπου κατοικούν δύο έως τέσσερις άνθρωποι, σε ορισμένες περιπτώσεις ζευγάρια με τα παιδιά τους. Οι φρικτές συνθήκες, πάνω απ' όλα οι ερειπωμένοι και ανθυγιεινοί χώροι αποχωρητηρίων και λουτρών, αποτελούν κίνδυνο για την υγεία, ιδίως των παιδιών. Σε μια από τις φοιτητικές εστίες που επισκέφθηκε η οργάνωση στη Σκόδρα (τη φοιτητική εστία της σχολής μέσης εκπαίδευσης «Σαφέτ Σπαχίου»), μια φιλανθρωπική οργάνωση είχε συμβάλει στη βελτίωση των συνθηκών, οι οποίες όμως και πάλι δεν πρόσφεραν καμία μακροπρόθεσμη λύση στις στεγαστικές ανάγκες των εννέα γυναικών που στεγάζονται εκεί και που μένουν ανά δύο έως τέσσερις σε κάθε δωμάτιο.

Οι φοιτητικές εστίες προορίζονται για χρήση από φοιτητές σχολών μέσης εκπαίδευσης. Χαρακτηρίζονται ως επί το πλείστον από υπερβολικό συνωστισμό και ερειπωμένη κατάσταση. Κατά την άποψη της Διεθνούς Αμνηστίας, οι φοιτητικές εστίες δεν αντιπροσωπεύουν επαρκή στέγαση για ενήλικες. Η Αλβανία πρέπει να προβεί κατά προτεραιότητα σε ενέργειες, σε διαβούλευση με όσους ζουν σε φοιτητικές εστίες, για να πραγματώσει το δικαίωμά τους σε επαρκή στέγη. Μέχρι να μπορέσουν να βρεθούν τέτοιες επαρκείς εναλλακτικές λύσεις, ωστόσο, οι αρχές δεν πρέπει να εκδιώξουν διά της βίας τους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή ζουν στις φοιτητικές εστίες.

Η Διεθνής Αμνηστία γνωρίζει πολύ καλά ότι η Αλβανία δεν διαθέτει απεριόριστους πόρους, και ότι υπάρχει δριμεία έλλειψη κοινωνικής ή χαμηλού κόστους στέγης σε ολόκληρη τη χώρα. Εκτός από τους ενήλικες που ζουν υπό κρατική μέριμνα από τότε που έμειναν ορφανοί ως παιδιά, υπάρχουν και άλλες ομάδες σε ευπαθείς καταστάσεις και με επείγουσα ανάγκη επαρκούς στέγασης. Η οργάνωση αναγνωρίζει επίσης ότι οι αρχές σχεδιάσουν να οικοδομήσουν κάποιες κοινωνικές κατοικίες στα Τίρανα και μερικές άλλες πόλεις. Καλωσορίζει τα προγράμματα που θα αυξήσουν την πρόσβαση σε επαρκή στέγη για όσους ζουν στις χειρότερες συνθήκες. Όμως όσοι έμειναν ορφανοί όταν ήταν παιδιά, δεν πρέπει απλώς να εγκαταλείπονται μόλις φτάσουν την ηλικία των 18 ετών και να γίνονται άστεγοι.

diavatirio.net

Statisic

click in the picture to increase (number of visitors up today =25589 )

Construction of the Greek School “Arsakeio"

Photo: 1. The Buildings Complecs, the Greek School “Arsakeio”, during the works construction in Sauk, a 10 km near Tirana. On September 2007, the Greek School will wait hunters of children from Greek Omogens who live in Tirana, Albania.


Photo: 2. The poster of Greek School “Arsakeio” under target of “Kalashnikov Terror”, as anti hellen propaganda created during March 2007, when in some towns of Albania, where fired the Greek National Flag, from Albanian nationalists.
clik in the fig to increases.

View

View

Facts:Gazeta Albania, 10 prill 2007 (vijon)

Me se fundi shtypi shqiptar po kupton motivet e luftes se ashper elektorale ne Himare. Behet fjale per grabitje te organizuara ne dem te himarjoteve. Per te ndihmuar investiguesin e ketyre te dhenave po japim ndihmesen e himara.eu. Kryetari i bashkise qe ka marre flamurin e grabitjes ka nje emer dhe ai quhet Jorgo Mato kurse ne variantin e shqiperuar Gjergj Mato (shpresojme qe te kene rastin ta verifikojne). Manipulimet qe jep gazeta Albania jane denoncuar nga kryetari i bashkise Vasil Bollano qe ne fillim te mandatit te vet ne vitin 2003. Shpresojme qe edhe gazeta Albania t'i a njohe z. Bollano ndershmerine dhe devotshmerine e tij ne sherbim te interesit publik

Beni "klik" ne secilen figure teskanuar per ta zmadhuar ate)

Facts:Gazeta Albania, 10 prill 2007

(vijon nga mesazhi i meparshem, beni klik mbi figure per ta zmadhuar ate)

News:Gazeta Albania,10 prill

Me se fundi shtypi shqiptar u zgjua duke lexuar denoncimet e gazetes Himara.eu. Po te beni klik ne figuat e meposhtme do te njiheni me aventurat e kapitenit Kook.